سقوط بازار مالی جهانی در پی رسوائی بحران اعتبارات از آگوست ۲۰۰۷ و آشکار شدن نقش برخی دلالان و سفته بازان جهانی نظیر «برناردمدوف» مدیر سابق بورس «مزدک» که چند روز پیش اعلام گردید «شرکتهای کاغذی» مدوف از سال ۱۹۹۲ در بورس امریکا فعال بوده اند نشان داد که «مکانیزم خودانتظام بازار سرمایه» شعاری توخالی و عامدانه از طرف سفته بازان علم می شود تا حوزۀ نظارت نتواند کثافت کاری های آنان را کشف نماید. حوزۀ اقتصاد جهانی دارای پهنۀ گسترد] ای از نیویورک تا شانگهای، توکیو، استانبول، مسکو و ... می باشد که این حوزۀ گسترده در لابلای پدیدۀ جهانی شدن پدیدۀ شوم «غارت مالی» را در خود پرورش می دهند. کار به جائی رسیده که جورج سوروس Jeorge Soros سفته باز معروف جهانی و مسئول «صندوق تأمین سرمایه گذاری» به این نتیجه رسیده که این آزادی عمل سرمایه داری جهانی عامل ایجاد پیامدهای فاجعه بار برای اقتصاد جهانی و فروپاشی اقتصاد آزاد می باشد (کتاب فیل بی اخلاق ترجمه حسن مرتضوی) گستره اقتصاد جهانی که در اوایل دهه ۱۹۷۰ حجم معاملات ارزی روزانه آن ده تا بیست هزار میلیارد دلار بود در ۱۹۹۷ حدود نود هزار میلیارد دلار و در سالهای ۲۰۰۶ – ۲۰۰۴ و در سال ۲۰۰۷ قبل از طلیعه بحران به ۹/۳ تریلیارد دلار یعنی به حجمی حدود ۹۰ برابر تجارت جهانی رسیده بود! شایان توجه آنکه مبادلات ارزی که در تئوری با تقاضای کالاها و خدمات همراه بود به نحو فزاینده ای زیر سلطه مقاصد سوداگرانه قرار داشت و به جای تحریک رشد سریعتر اقتصادی و افزایش سرمایه گذاری واقعی این جریان های چشم گیر پولی با آهنگ رشد کند و آشفته کننده اقتصاد جهانی همراه بودند...