در بین عوامل مؤثر بر رشد اقتصادی٬ توجه به نقش و اهمیت تشکیل سرمایه به عنوان موتور رشد و توسعه اقتصادی ٬ نکته ای بوده که از دیرباز در بین اقتصاددانان موضوعی پررونق به شمار می آمده است. در این میان ٬ یافتن معیارهایی که به کمک آن بتوان سرمایه گذاری و به طریق اولی سرمایه گذاری خارجی را به گونه ای پایدار افزایش داد و تأثیر آن در فرآیند توسعه اقتصادی کشورهای میزبان دو چندان کرد ٬ در طی دهه های اخیر بیش از پیش اهمیت یافته است. به ویژه در بین کشورهای صادرکننده سرمایه توسل به اقداماتی مانند در نظر گرفتن انگیزه های مالیاتی ٬ تضمینهای مختلف سرمایه گذاری ٬ و کمکهای مالی به سرمایه گذاران خصوصی رواجی فراگیر داشته است. نهادهای بین المللی نیز به نوبه خود در تشویق و شتاب بخشیدن به جریانهای بین المللی سرمایه های خصوصی سهمی بسزا داشته اند. با وجود این ٬ به نظر می رسد که توجه به سیاستهای اتخاذ شده توسط کشورهای سرمایه پذیر به ویژه در زمینه جذب و کنترل سرمایه های سرگردان بین المللی از اهمیتی به مراتب بیشتر برخوردار باشد.