احکامی که وزیر نفت در چند هفته گذشته امضا کرد، حکایت از تغییراتی دارد که غلا محسین نوذری اندیشه اجرای آن را در سطح وزارتخانه دارد. تغییراتی که همگی ـ حداقل روی کاغذ ـ مثبت می نماید. ارتقای مدیران با سابقه و در عین حال جوان که رزومه درخشانی هم همراه دارند، در کنار گماردن معاونان باتجربه سابق در مقام مشاور، نشانه های زیبایی است. چه اگر صدور حکم مشاور برای نعمت زاده و نعمت زاده ها، با هدف خروج آنها از دایره تصمیم گیران نباشد، ثمرات خوشی برای کشور خواهد داشت.... شاید که به این شکل، تشکیل اتاق های فکر و استفاده از مشاوره مشاوران، رفته رفته نهادینه شود تا تجربه مدیران سابق به جای استفاده در بخش خصوصی در بدنه دولت باقی بماند.

انتصابات وزیر نفت اما در دو مورد تامل برانگیز بود. گماردن عزیزالله رمضانی در سمت سرپرست شرکت ملی گاز و سیدنورالدین شهنازی زاده در مقام سرپرست شرکت ملی پالا یش و پخش فرآورده های نفتی از این دسته است. گذشته از اینکه رمضانی و شهنازی زاده، نام آشناهای شرکت هایی هستند که چند وقتی است سرپرستی شان را عهده دار شده اند، بی تردید سمت موقت <سرپرست> آن هم در حالی که یک ماه هم از نیمه دوم سال که موسم پرکاری این دو معاونت است می گذرد، خواهد کاست.

بهترین مصداق در این باره، انتصاب مدیرکل روابط عمومی وزارت نفت است. <محسن آقاجانی> استخوان خرد کرده روابط عمومی نفت، کارنامه خوبی در سمت <سرپرست اداره کل روابط عمومی وزارت نفت> داشت. با این حال اما وزیر نفت، مدیریت اجرایی نمایشگاه چهاردهم را به رغم تجربه موفق فستیوال سیزدهم به او نداد. این در حالی است که به محض سپردن سکان مدیریت روابط عمومی وزارت نفت به سیدضیاءالدین نورالدینی، دبیری نمایشگاه چهاردهم را هم به او سپرد. این اقدام وزیر نفت، داعیه مطرح شده در بند فوق را تقویت می کند. چه طبیعی است که این همه اختیارات به <سرپرست> تعلق نمی گیرد و تا وقتی که <مدیر> جانشین <سرپرست> نشود، بر اساس قوانین نوشته و نانوشته، تنها گذران امور می شود.

در این میان توجه به چند نکته ضروری می نماید:

۱) شرکت های ملی گاز و پالا یش و پخش، روزهای حساس و سرنوشت سازی را پیش رو دارند که اختیارات محدود سرپرست برای گذراندن بدون مشکل آن به این راحتی ها ممکن نیست.

۲) سیدنورالدین شهنازی زاده، تجربه مدیریت در عالی ترین رده پالا یشگاه های اصفهان و بندرعباس را دارد و افزون بر آن، بیش از ۱۸ ماه را هم مدیرعامل شرکت ملی پخش فرآورده های نفتی بوده است. به بیان دیگر او هم با <پالا یش> آشناست و هم <پخش> را مدیریت کرده است. پس او اگر در بدبینانه ترین حالت هم بهترین گزینه برای جانشینی نعمت زاده نباشد، بی تردید از بهترین گزینه ها است. با این حساب این که چرا وزیر نفت خاصه در شرایط کنونی که سرما الساعه از راه می رسد در انتصاب او به عنوان معاون خود تردید نموده و سمتی بیش از <سرپرست> برای او صادر نکرده، محل تامل است.

۳) شهنازی زاده در آخرین مصاحبه مطبوعاتی خود، از مشارکت خارجی ها در ساخت پمپ بنزین های پایتخت خبر داده بود. مدیرعاملی پالا یش و پخش، جایگاه مناسبی برای دنبال کردن این برنامه ها است.

۴) زمستان سال گذشته به رغم سرمای شدید و بی سابقه ای که موجب تعطیلی برخی روزها هم شد، عملکرد مجموعه ای که شهنازی زاده مدیرش بود، چنان درخشان بود که وزیر نفت و اغلب استانداران را به تحسین و تمجید واداشت.

۵) در خصوص رمضانی هم حدیث مشابهی وجود دارد. سابقه درخشان، تجربه همکاری با مدیرانی چون محمدنژاد، ملا کی، کسایی زاده و مواردی از این دست آیا برای مدیرعامل شدن کافی نیست؟ خاصه اینکه عزیزالله رمضانی با صدور حکم رئیس روابط عمومی خود و نیز برگزاری نخستین نشست مطبوعاتی خود، نشان داد که انگیزه زیادی برای خوش درخشیدن در سمت مدیرعامل شرکت ملی گاز دارد.

در پایان تاکید می کنیم که عزل و نصب ها در وزارت نفت در حیطه اختیارات <وزیر> است اما با توجه به اینکه اعتقاد نگارنده درمورد احکام صادر شده، همسو با مهندس نوذری است، این پرسش مطرح می شود که با در نظر گرفتن مواردی که برشمرده شد، آیا بازهم نیازی به تردید و تشکیک در تبدیل حکم نامبردگان از <سرپرست> به <مدیرعامل> وجود دارد؟