بروز بحران مالی در امریکا هرچه که باشد و به هر دلیلی که رخ داده باشد و هرتاثیری در عرصه جهانی ایجاد کند در کوتاه مدت هیچ فرصتی را پیش روی اقتصاد ایران نمی گشاید بلکه مالامال تهدید است .

اقتصاد ایران از یک مجرا با اقتصاد جهانی مرتبط است :"نفت"

اقتصاد گسسته ( نه پیوسته ) ایران جزیره ای است که تنها با آبراه یک طرفه صادرات نفت به اقتصاد جهانی مرتبط است و متاسفانه بروز بحران مالی در موسسات مالی و اعتباری و سرمایه داری در امریکا اولین تاثیر محسوسی که بر اقتصاد جهانی گذاشته کاهش قیمت نفت بوده است .

صاحب نظران معتقدند این روند ادامه خواهد داشت و قیمت نفت تا ۵۰ دلار هم خواهد رسید و اساسا بسیاری از تئوریسینهای اقتصادی در غرب تنها راه غلبه بر این بحران را استمرار کاهش قیمت نفت می دانند و مانند بسیاری از بحرانهای دیگر هزینه غلبه بر بحرانها از جیب کشورهای جنوب پرداخت خواهد شد.

در شرایطی که تارو پود اقتصاد دولتی در ایران به درآمدهای باد آورده نفتی وابسته است و به ویژه در دولت نهم تنها در عرض ۳سال حدود ۲۰۰ میلیارد دلار از درآمدهای نفتی خرج رنگین شدن سفره های خالی مردم شده است ،نمی دانم چرا عده ای این قدر از بروز بحران مالی در امریکا ذوق زده شده اند ؟

بخش های مختلف خبری در رادیو و تلویزیون به گونه ای با شور وشعف از استمرار و گسترش بحران مالی در "آمریکا و غرب ملعون" ریپورت می دهند که گویی "وبا" در اردوگاه دشمن خونی افتاده و عنقریب مراسم تشییع و تدفین اقتصاد سرمایه داری برگزار خواهد شد که البته با شادمانی ما توام خواهد بود !

ساده انگاری و سطحی نگری و تقلیل گرایی با جو زدگی و احساساتی شدن و ذوق مرگی ارتباط وهمبستگی مستقیم دارد.

امروز و دراین شرایط بروز یافته و نزدیکی فصل بودجه باید دولت و مجلس بی اعتنا به برخی پایکوبی های عبث، فکر دخل وخرج کشور باشند که دخل آن بسیار کاهش خواهد یافت ولی خرجش با طرح تحول اقتصادی(درصورت اجرا )صدها برابر افزایش خواهد یافت .

راهکارهای علمی و تجربه شده ای مثل تامین هزینه های کشور از طریق مالیات هم که دیدیم با واکنش حاجی بازاری های محترم تهران، اصفهان تبریزو مشهد به بایگانی موقت سپرده شد .

اگر سیاست های انقباظی اتخاذ نشود ،واردات کالاهای مصرفی کاهش نیابد ،خاصه خرجیهای عوام فریبانه به کناری نهاده نشود و روند تحریم ها همچنان ادامه یابد، پایکوبی امروز بعضی ها برای بروز بحران مالی در غرب مصداق پایکوبی صوفی ساده دل مثنوی خواهد شد که آنقدر "خر برفت و خربرفت" خواند و رقصید که از کشته و کباب شدن خرش غافل ماند .( خر در این داستان مثنوی مصداق مایملک و سرمایه صوفی است مانند نفت در اقتصاد امروز ایران ). نمی دانم بود آیا که نقدها را عیاری گیرند؟