جمیز توبین در سال ۱۹۱۸ در شامپاین ایالات متحده متولد شد و پس از گذراندن تحصیلات مقدماتی به دانشگاه هاروارد رفت و از استادان بزرگی از قبیل شومپیتر، لئونتیف و چمبرلین بهره جست.

با وقوع جنگ جهانی تحصیلات او به وقفه افتاد، اما در سال ۱۹۴۷ پایان نامه دکترای خود را با موضوع نظریه و آمار تابع مصرف تکمیل کرد. توبین پس از فارغ التحصیلی به تدریس و تحقیق در موسسات تحقیقی و دانشگاه های ایالات متحده پرداخت.

موفقیت های توبین در حیطه وسیعی از تحقیقات اقتصادی قرار می گیرد. او در زمینه روش های اقتصاد سنجی، نظریه ریسک، نظریه خانوار و رفتار بنگاه، نظریه اقتصاد کلان و تحلیل کاربردی از سیاست اقتصادی کارهای قابل توجهی انجام داده است، اما عمده ترین کاری که به خاطر آن موفق به دریافت جایزه نوبل شد به نظریه بازارهای مالی و رابطه آن با تصمیمات سرمایه گذاری، مصرف، تولید، اشتغال و قیمت ها باز می گردد.

نظریه توبین به بیان این موضوع می پردازد که چطور خانوارها و بنگاه ها ترکیب دارایی های خود را تعیین می کنند. این نظریه که توبین از بانیان اصلی آن بوده به نظریه انتخاب پرتفوی معروف شده است. او این ایده ها را به نظریه تعادل عمومی برای دارایی های حقیقی و مالی گسترش داد و تعامل بین بازارهای واقعی و مالی را تحلیل کرد. عنصر اصلی در تحلیل توبین به مطالعه سازوکارهای انتقالی مربوط است که تغییرات در بازارهای مالی را به تصمیمات هزینه ای خانوارها و بنگاه ها منتقل می کند. تحقیقات توبین منجر به ادغام شرایط مالی و واقعی در نظریه اقتصادی شد.

نظریه انتخاب پرتفوی در مطالعه تصمیمات بنگاه ها و خانوارها بر این مبنا است که دارایی های مالی و واقعی مختلف آنها را به طور همزمان حفظ کرده و از بدهی نیز استفاده کنند. توبین نشان داد که این تصمیمات تحت تسلط ارزیابی ریسک و نرخ بازدهی انتظاری قرار دارند. توبین بر خلاف بسیاری از نظریه پردازان در این زمینه تحلیل خود را به پول محدود نکرده و کل مجموعه دارایی ها و بدهی ها را در نظر گرفته است. اقتصاددانان دیگری که به نظریه انتخاب پرتفوی کمک کرده اند، عمدتا با نشان دادن قواعدی برای تصمیمات سرمایه گذاری عقلایی درگیر بوده اند، اما توبین سعی داشت نشان دهد که چطور افراد واقعا دارایی های مختلف را به دست می آورند و بدهی های مختلف را متحمل می شوند. در نتیجه، توصیف و تحلیلی واقع بینانه تر از بازارهای مالی و جریان ها در اقتصاد ارائه نمود.

توبین همچنین بر تاثیر وقایع مالی در تقاضا برای دارایی های واقعی یعنی سرمایه گذاری ها و تقاضای مصرف کننده تاکید داشت. در این حیطه او دو مساله اساسی ذیل را دنبال کرده است. مساله اول این است که چگونه سیاست های پولی و مالی بر درآمد ملی تاثیر می گذارند. مساله دوم به عواملی باز می گردد که تعیین می کند چگونه تغییر در درآمد ملی اسمی حاصل از سیاست های پولی و مالی در بین تغییرات در حجم تولید و سطح قیمت ها توزیع می گردد. توبین به منظور پاسخگویی به سوال دوم، توجه خود را به مساله شکل گیری دستمزد معطوف نمود.

با توجه به انعطاف ناپذیری دستمزد در کوتاه مدت، تغییرات در تقاضا برای کالاها و بازار کار منجر به تحولات در اشتغال به جای تغییرات در سطح قیمت ها و نرخ تورم می شود. چسبندگی دستمزدها در عمل و در کوتاه مدت باعث می شود تا خانوارها و بنگاه ها به سختی بتوانند برنامه هایشان را با اطلاعات جدید تعدیل کنند. به همین دلیل است که توبین منتقد نظریه انتظارات عقلایی بوده و تعدیل در کوتاه مدت را امکان پذیر نمی دانست.

تحلیل توبین از مکانیسم انتقال با بررسی طیف گسترده ای از دارایی ها و بدهی ها، موجب گسترش کانال های تماس بین بازارهای مالی و تصمیمات هزینه واقعی در مقایسه با سایر مطالعات در این زمینه گردید. طبق نظر توبین، تاثیرات از سطح عمومی نرخ بهره یا حجم پول نشات نمی گیرد، بلکه از ساختار مالی در کل ناشی می شود و شرایط نهادی گوناگون نیز بایستی در نظر گرفته شود. نظام مالی در مطالعات قبل از توبین عمدتا تنها از بانک ها تشکیل می شد، اما توبین نظام مالی را از نهادهای بی شمار و گوناگونی با سیاست های انتخاب پرتفوی مختلفی در نظر گرفت.

توبین از لحاظ نظری و عملی با طراحی کانال های تماس بین پدیده های واقعی و مالی نشان داد که چگونه تغییرات در ارزش واقعی دارایی های مالی در میزان مصرف تاثیر می گذارد. جنبه بسیار مهم دیگر کار او به تحلیل عواملی باز می گردد که بر سرمایه گذاری واقعی بنگاه ها تاثیر می گذارد. به اعتقاد توبین اگر زمانی که قیمت های خرید سرمایه واقعی جدید ثابت بوده یا افزایش می یابند، قیمت های سرمایه واقعی موجود مانند قیمت های سهام کاهش یابند، سرمایه گذاری ها کاهش می یابند. این رابطه در واقعیت مورد تایید قرار گرفته است.

بر اساس بررسی های توبین از سیستم مالی و سازوکارهای انتقال، تحلیل هایی از شرایط اقتصادی و سیاست ثبات در طول سال های گذشته صورت گرفته است. اهمیت نظریه انتخاب پرتفوی توبین و تحلیل بازارهای مالی در زمینه هایی که این نظریه برای آنها ساخته نشده بود نیز جلوه پیدا کرد. یکی از این موارد، تحلیل تراز پرداخت ها و نرخ های ارز در طول دهه ۱۹۷۰ بود. کارهای توبین در تحلیل بازارهای مالی و ساز و کار انتقال بین پدیده های مالی و واقعی موجب تحقیقات بنیادی در طول دهه ۱۹۷۰ درباره تاثیرات سیاست های پولی، استنتاجات کسری های بودجه و سیاست ثبات در کل گردید. تلاش های او همچنین موجب تحقیقاتی درباره رشد اقتصادی و تراز پرداخت ها شد.