لازمه دست یابی به رشد اقتصادی مطلوب، رعایت قواعد مسلم بازی است. بایدها و نبایدها را جدّی بگیریم.

بخش کشاورزی ایران به دلیل اهمیت فوق العاده ای که نسبت به بسیاری از بخش های اقتصادی دارد، نیازمند اتخاذ راهکارهای متکی بر اندوخته های جهانی است و در این راستا با نگاهی به سوابق و تجربیات جهانی و داخلی موجود در این زمینه، لازم است تا نگاهی نو به بحث کشاورزی داشت.

در این راستا کارشناسان ماهنامه «اقتصاد ایران» با مشارکت کارشناسان و صاحب نظران امر کشاورزی، نسبت به تهیه مانیفست بخش کشاورزی اقدام نموده اند. مانیفست مذکور با تلاش جهت ارایه راهکارهای نوین در بخش کشاورزی و با امید بکارگیری در عرصه اقتصاد کشاورزی کشور ارایه می شود.

▪ خروج از نگاه بخشی به کشاورزی و نگرش جامع در خصوص گسترش کشاورزی در کشور و ایجاد انسجام در این بخش، خصوصاً در بحث تأمین مالی

▪ تحرک علمی و نگرش کارشناسانه در بخش کشاورزی با اجماع نظر در ارکان دولت، سیستم بانکی و بخش خصوصی در راستای تأمین سرمایه مورد نیاز

▪ اولویت بندی در بخش کشاورزی در راستای تخصیص بهینه منابع با رویکرد اصلاح ساختار بخش کشاورزی و برنامه ریزی بلند مدت در این بخش

▪ ترغیب بخش خصوصی به سرمایه گذاری در بخش کشاورزی با ایجاد مشوق ها و بسته های حمایتی برای سرمایه گذاران

▪ افزایش نقش حمایتی مالی و سیاست گذاری دولت در بخش کشاورزی و جلوگیری از روند قیمت گذاری، توزیع و واردات

▪ مزیت شناسی و خلق مزیت های جدید با واردات دانش تولید در بخش کشاورزی و تخصیص اعتبارات بر مبنای مفاهیم رقابتی، مبتنی بر مزیت ها و بر مبنای ارتقای بهره وری در تولید

▪ تقویت نقش تعاونی ها، صندوق های تأمین مالی کشاورزی، شرکت های زراعی خصوصی کشت و صنعت و توسعه گستره صنعت در بخش کشاورزی

▪ تقویت اعتباری شرکت های متمرکز بزرگ و شراکتی به جای زمین های کوچک و نوسازی زمین ها در قالب تعاونی تولید یا کشت و صنعت بزرگ کشاورزی

▪ تأمین مالی مکانیزاسیون بخش کشاورزی برای بهره برداری بهتر

▪ تخصیص اعتبار به روش های نوین آبیاری و مکانیزه کردن آبیاری در کشاورزی بر مبنای روش های روز دنیا و زهکشی اراضی در راستای کاهش هزینه های کشت

▪ ترویج بذرهای نوین در بخش کشاورزی و حمایت مالی از این نوع نهاده های تولید برای افزایش بهره وری

▪ ترویج روش های تأمین اجتماعی کارکنان بخش کشاورزی و ایجاد انگیزه های لازم جهت توسعه فعالیت در این بخش با تخفیف های بیمه ای و موارد مشابه

▪ حمایت از صادرات و جذب سرمایه گذاری های داخلی و جهانی و هدایت ویژه آنها به بخش پویای کشاورزی

▪ ترویج شیوه های گلخانه ای تولید و حرکت به سمت تولید چهار فصل محصول در راستای توسعه درآمد زایی در بخش کشاورزی

▪ تلاش در راستای عملی کردن اهداف مندرج در سند چشم انداز و برنامه چهارم توسعه، نظیر یکپارچه سازی اراضی در بخش کشاورزی

▪ اصلاح ساختار تأمین مالی بانک کشاورزی به عنوان مهمترین منبع مالی موجود در بخش کشاورزی، حمایت دولت در کنار تعریفی نو برای خلق منابع جدید درآمدی، بازسازی و اصلاح شبکه شعب، خصوصاً توسعه شعب در شهرهای بزرگ، مکانیزه کردن عملیات بانکی در شعب، تلاش برای توسعه عملیات بانکداری الکترونیک، تنوع بخشی به خدمات بانکی با معرفی انواع خدمات جدید (نظیر طرح ایران، طرح آتیه) توسعه عملیات ارزی و بین المللی بانک

▪ گشایشی نو در بحث جذب سرمایه های خارجی به سیستم بانکی و خلق سبدهای متنوع تسهیلات برای سرمایه گذاران بخش کشاورزی

▪ حذف کنترل های قیمتی محصولات کشاورزی و هم تراز کردن قیمت های نهاده–ستاده ها با قیمت های بین المللی

▪ تشویق های مالی برای ایجاد مؤسسات مالی که به کشاورزان محروم از خدمات، تسهیلات می رسانند

▪ اختصاص یارانه های متناسب با بهره وری و کاهش هزینه های معاملاتی کشاورزان خرده پا از طریق حمایت های یارانه ای

▪ ایجاد مشوق های حمایت از پس انداز و خرید پس اندازهای موجود از طریق پرداخت بهره های متناسب و یا ارایه خدمات به صاحبان پس اندازها

▪ انتشار اوراق مشارکت و قرضه با بهره متغیر، اوراق سهام و تشویق و حمایت از حضور شرکت های بزرگ تولیدی و کشاورزی صنعتی در بازار بورس و اوراق بهادار

▪ نفوذ مؤثر بیمه در بحث محصولات کشاورزی

▪ ارایه خدمات ارزی به سرمایه گذاران و واردکنندگان تجهیزات وارداتی در بخش کشاورزی

▪ اختصاص درآمدهای ارزی بخش کشاورزی به خدمات کشاورزی، افزایش تسهیلات دهی سایر بانک های تجاری به بانک کشاورزی و افزایش زمینه استفاده از ذخایر ارزی برای بخش کشاورزی

▪ پرداخت مستقیم و سالانه قیمت های خرید تضمینی به کشاورز در راستای افزایش ضریب اطمینان و کاهش ریسک و فراهم سازی زمینه های سرمایه گذاری مبالغ مذکور در چرخه بخش کشاورزی

▪ اجرای ماده ۱۰۶ برنامه سوم توسعه جهت اختصاص سالانه ۲۵ درصد تسهیلات سیستم بانکی به بخش کشاورزی و اتخاذ راهکارهای نوین در برنامه پنجم توسعه

▪ ابداع شبکه های توزیع کم هزینه و نظارت دقیق بر مصرف وام های پرداختی و نرخ های بازپرداخت

▪ تمرکز بر روش های تأمین مالی اسلامی و استفاده کافی از ظرفیت های موجود در آن

▪ استفاده از ظرفیت های بازار ثانویه در خلق موقعیت های تأمین سرمایه مورد نیاز برای بخش کشاورزی

▪ ایجاد امنیت، حمایت و تشویق سرمایه گذاری بخش خصوصی

▪ سرمایه گذاری و برنامه ریزی در ایجاد زنجیره تولید کالاهای کشاورزی، عملیات صنایع تبدیلی و تکمیلی بازاریابی

▪ اختصاص منابع لازم برای بخش کشاورزی از طریق بودجه عمومی کشور به صورت سالانه.