برای نصب کارت شبکه، توصیه می شود که از دستورالعمل های همراه کارت شبکه خود پیروی کنید. سعی کنید کارت شبکه ای را خریداری نمائید که این دستورالعمل ها را با خود داشته باشد. اگر قصد دارید از کارتی استفاده کنید که آن را از کامپیوتر دیگری بیرون کشیده اید و یا دوستتان آن را به شما داده است، ابتدا در دو روی آن کارت شبکه نام سازنده و شماره محصول را بررسی کنید.

حداقل یافتن نام سازنده درصورت وجود آسان است. در درجه دوم، به سایت سازنده در وب مراجعه نموده و اطلاعات فنی دربارة آن کارت شبکه جستجو کنید. سعی کنید شماره محصول، مدل و شماره سریال ها را تطبیق دهید. راهی دیگر نیز برای شناختن سازندة کارت شبکه وجود دارد. بر روی کارت شبکه یک کد شش رقمی است که از حروف و عدد تشکیل یافته است (مثل OOAOC۹).]۴۳]

شماره مذکور به OUI (Organizationally Unique Identifier) معروف است. در صورت وجود OUI شما قادر هستید سازنده کارت و نیز درایور مناسب را بیابید. شماره OUI توسط IEEE (Institute for Electrical and Electronical Engineers) تخصیص داده می شود و از طریق پایگاه داده های آن می توان به جستجوی نام سازندگان پرداخت. (www.ieee.org) شما می بایست به منظور کارکرد صحیح کارت شبکه در کامپیوترتان، یک درایور[۴۴] برای آن داشته باشید. اگر کارت شبکه ای را از یک تولید کننده معروف در دست دارید، این شانس وجود دارد که ویندوز درایور آن را در فایلهای خود داشته باشد. اما در غیر اینصورت یا باید به دریافت درایور از اینترنت اقدام کنید و یا دیسکت و یا CD ROM مربوط به کارت شبکه را در اختیار داشته باشید.

برخی کارت های شبکه در دیسکت یا CD ROM خود، یک نصب نرم افزاری را پیش بینی می کنند. سعی کنید این نصب را پیش از رفتن به مراحل بعدی کامل کنید. بهترین راه برای پاسخگویی به سؤالاتی که در حین مراحل نصب ممکن است برایتان پیش بیاید، مراجعه به وب سایت سازنده است.[۴۵]

فرایند نصب کارت شبکه شامل مراحل زیر است:

[۴۶]

جایدهی فیزیکی کارت در کامپیوتر.

پیکربندی (Configuring) کارت برای استفاده از منابع سخت افزاری مناسب.

نصب نرم افزاری راه اندازی (device driver) کارت.

در مراحل نصب و راه اندازی شبکه ابتدا می بایست مسیر کابل کشی که بطور فیزیکی کامپیوترهای شما را به یکدیگر متصل می کند مشخص شود. یک روش آسان ولی مؤثر در طراحی مسیر جایگیری کابل ها، این است که با در دست داشتن یک دفترچه یادداشت و یک مداد، از یک مکان دلخواه برای کامپیوتر به سمت مکان دیگر حرکت کنید و بدین شکل یک طرح کلی را از کف خانه خود بدست آورید؛ همینطور که پیش می روید هرگونه مانعی را که می بایست فکری برایش کرد یادداشت کنید مثل دیوارها، لوله ها، لوازم خانه، درخت ها و غیره.

اگر قصد دارید کابل کشی را بر روی زمین و به موازات لبه های دیوار انجام دهید، خوب است کابل ها را با استفاده از یک سری نگهدارنده های پلاستیکی به دیوار محکم کنید. در هنگام نصب کابل در اطراف مجراهای گرمایی یا تهویه، سیستم های خلاء مرکزی و یا سیستم های برق، دقت لازم را به عمل آورید.

پس از طراحی مسیر کابل ها، به اندازه گیری مسیر واقعی آنها بر روی زمین بپردازید. فراموش نکنید که اگر قرار است یک کامپیوتر بر روی میز قرار گیرد لازم است که فاصله پشت کیس کامپیوتر را تا زمین اندازه بگیرید. همچنین اندازه گوشه ها و زوایای دیوارها را بیفزایید. پس از پایان این مرحله مجدداً به اندازه گیری مسیر کابل ها بپردازید و اندازه های قبلی خود را بررسی و اصلاح نمائید. آنگاه همة اندازه های بدست آمده را برای بدست آوردن کل طول کابل مورد نیاز، با هم جمع کنید. اندازه ای حدود ده فوت را به کل اندازه کابل مورد نیاز بیفزایید، این طول اضافی بابت موانعی است که به آسانی قابل اندازه گیری نیستند مثل زوایا و گوشه ها و یا پله ها.[۴۷]

برای ادامه کار شما به کابل Cat۵ به همراه اتصال دهنده های RJ ۴۵ نیاز دارید.

به منظور جایدهی فیزیکی کارت شبکه در کامپیوتر، ابتدا کامپیوتر را خاموش کنید. سپس کیس کامپیوتر را باز نمائید و به دنبال یک شیار (slot) آزاد بگردید. در بازار هر دو نوع کارت شبکه ISA و PCI وجود دارند و شما قبل از انتخاب کارت باید بررسی کنید که کامپیوترتان چه نوع شیاری را دارا می باشد. کارت های ISA برای استفاده های معمولی شبکه کافی هستند اما امروزه این نوع باس ها با PCI جایگزین شده اند. در صورتیکه بخواهید کامپیوتر خود را به شبکه های پر سرعت (۱۰۰ Mbps) وصل کنید، باس PCI را ترجیح دهید. پس از خارج ساختن پوشش شیار، کارت را درون شیار جای دهید و آن را محکم کنید.

در مرحله دوم، پیکربندی کارت شبکه به منظور استفاده آن از منابع سخت افزاری خاص صورت می گیرد. مثالهایی از این منابع سخت افزاری عبارتند از:[۴۸]

Interrupt requests (IRQS):

یعنی خطوط سخت افزاری که وسایل جانبی از آنها برای فرستادن سیگنال ها به پردازشگر و درخواست توجه آن، استفاده می کنند.

Input/Output (I/O) port addresses:

این مکان ها در حافظه برای استفاده وسایل خاص و به منظور تبادل اطلاعات با دیگر بخشهای کامپیوتر، تخصیص داده می شوند.

Memory addresses:

این مکانها از حافظه توسط وسایل خاص و به منظور نصب BIOS با هدف خاصی استفاده می شوند.

Direct memory access (DMA) channels:

یعنی مسیرهای سیستمی که وسایل از آنها برای تبادل اطلاعات با حافظه سیستم استفاده می کنند.

کارت های شبکه معمولاً از آدرسهای حافظه یا DMA استفاده نمی کنند، اما هر کارت شبکه به یک IRQ و نیز آدرس I/O پورت برای برقراری ارتباط با کامپیوتر نیاز دارد. وقتی شما کامپیوتر و کارت شبکه ای را داشته باشید که هر دو از استاندارد "Plug and Play" (یعنی توانایی یک سیستم کامپیوتری برای پیکربندی خودکار وسیله ای که به آن افزوده می شود) پشتیبانی کنند، فرایند پیکربندی (مرحله دوم) به طور خودکار انجام می گیرد. کامپیوتر کارت شبکه را تشخیص داده، آن را شناسایی می کند، همچنین منابع آزاد را مکان یابی کرده و به پیکربندی کارت شبکه برای استفاده از آنها اقدام می کند. عدم وجود مکان "Plug and Play" به معنی آنست که شما باید کارت شبکه را برای استفاده از IRQ خاص و پورت I/O پیکربندی نمائید و سپس این تنظیمات را با تنظیمات درایور کارت شبکه تطبیق دهید. البته این حالت بیشتر در کارت شبکه های قدیمی اتفاق می افتد. تقریباً از ویندوز ۹۵ به بعد، ابزارهایی به منظور تشخیص برخوردهای سخت افزاری در اختیار کاربران قرار گرفته است. "Device Manager" تنظیمات سخت افزاری همه اجزاء را در کامپیوتر فهرست می کند، و هنگامیکه در مورد کارت شبکه ای که به تازگی نصب شده، یک برخورد سخت افزاری پیش می آید، این ابزار شما را آگاه می سازد. شما می توانید از "Device Manager" برای تشخیص اینکه کارت شبکه با چه وسیله ای برخورد دارد و چه منبعی احتیاج به تنظیم دارد، استفاده نمائید.

مرحله سوم شامل نصب درایو های کارت شبکه است. نرم افزار راه اندازی (device driver) بخشی از کارت شبکه است که کامپیوتر را قادر می سازد با کارت شبکه ارتباط برقرار کرده و کارکردهای مورد نیاز را اجرا کند. در حقیقت تمامی کارت های شبکه برای پشتیبانی از سیستم های عامل مطرح، با یک نرم افزار راه اندازی عرضه می شوند، اما در بسیاری از موارد، شما حتی به این نرم افزار احتیاج پیدا نخواهید کرد زیرا سیستم های عاملی مثل ویندوز، مجموعه ای از درایوها را برای مدلهای کارت شبکه پراستفاده و رایج شامل می گردند. با وجود امکان "Plug and Play"، علاوه بر تنظیم پیکربندی منابع سخت افزاری کارت شبکه، درایور مناسب نیز نصب می شود. شما می توانید جدیدترین درایورهای مربوط به کارت شبکه را از سایت سازندة آن بدست آورید. البته نصب درایور جدید تنها در صورت بروز مشکل ضرورت پیدا می کند.