بسیاری از افرادی که برای نخستین بار لینوکس را آزمایش می کنند، برنامه نویسانی اند که به دنبال یافتن مرزهای جدیدی برای توسعه خلاقیت های خود هستند و یا کاربران عادی هستند که می خواهند بخشی از نیازهای خود را با نرم افزار لینوکس رایگان و آزاد برطرف کنند. در این صورت، ناآشنایی با برنامه های لینوکس باعث می شود بسیاری از این کاربران دوباره به سیستم عامل ویندوز بر گردند. در این خصوص برای آشنایی کاربران با برنامه های لینوکس در ادامه به معرفی ده ابزار توسعه نرم افزار و کنترل زبان های برنامه نویسی می پردازیم:

۱) بلوفیش بلوفیش (Bluefish) یکی از محبوب ترین محیط های برنامه نویسی وب است. با استفاده از این ابزار می توان به ویرایش کدهای زبان های برنامه نویسی یا نشانه گذاری پرداخت. تمرکز اصلی این ابزار روی ایجاد وب سایت های پویاست. بلوفیش هم مثل دیگر نرم افزارهای لینوکس، سبک و سریع است و حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد نرم افزارهای مشابه، منبع سیستمی مصرف می کند. بلوفیش می تواند تا ۳۵۰۰ پرونده را به صورت هم زمان باز و ویرایش کند. از پروژه، فایل از راه دور، جست وجو و جایگزینی با عبارات با قاعده پشتیبانی می کند و میزان بازگشت های آن (Undo) نامحدود است. یکی از بهترین ویژگی های این نرم افزار، نواری است به نام Quick Bar که به کمک آن می توان هر دکمه ای را که می خواهید، به این نوار اضافه کنید تا با یک کلیک در دسترستان باشد. بلوفیش ویزاردهای زیادی برای زبان های ++C، آپاچی، DocBook ، HTML ، PHP،HTML و SQL دارد.

۲) آنجوتا آنجوتا ( Anjuta )، ابزاری رایگان و منبع باز برای توسعه کدهای C و ++ C است. این محیط قدرت مند نصب آسانی دارد و دارای ویژگی هایی چون مدیریت پروژه، ویزارد نرم افزار و ویرایش گر کد و دیباگر قوی است و در کنار آن، کامل کننده کد دارد و کدها را به طور کامل رنگ بندی می کند. رابط کاربری آنجوتا با استفاده از تکنیک Drag and Drop ، به کاربر اجازه می دهد المان های مورد نیاز برای طرح بندی مورد نظر خود را به سادگی روی صفحه بیندازد. ضمن آن که هر طرح بندی که کاربر مدنظر داشته باشد، در آن پروژه ثابت می ماند و برای هر پروژه می تواند ظاهر متفاوتی از آنجوتا را ببیند. آنجوتا هم چنین سیستم پلاگین داخلی دارد و می توان برای آن تعیین کرد که در یک پروژه کدام پلاگین ها فعال باشد و کدامیک غیرفعال. هم چنین یکی از بهترین نقاط قوت آنجوتا، مدیریت پروژه آن است که تقریبا می تواند تمام پروژه ها را با هر محیطی که نوشته شده است باز کند.

۳) گلید گلید (Glade) ابزاری است برای توسعه سریع نرم افزار (RAD ) که برای ایجاد جعبه ابزار GTK+از آن استفاده شده است. هم چنین میزکار Gnome را با کمک همین توسعه دهنده ساخته اند. رابط کاربری آن مشابه Gimp است و حتی می تواند داخل آنجوتا هم قرار بگیرد. گلید چندین المان اصلی برای رابط کاربری دارد. المان هایی چون باکس متنی، جعبه های دیالوگی، مدخل های عددی، چک باکس ها و منوها و با کمک همین المان ها می توان سرعت توسعه و ایجاد رابط کاربری نرم افزار را افزایش داد. طراحی رابط کاربری داخل فایلXML ذخیره می شود و به سادگی می توان به ابزارهای دیگری منتقل کرد. نصب گلید ساده است و می توانید با یک دستور آن را نصب کنید.

۴) جی سی سی جی سی سی(GCC )، کامپایلر گنو است. برای پروژه های C و C++ ، C شی گرا، فورترن، جاوا و آدا. این ابزار تحت محیط متنی کار می کند اما بسیار قدرت مند است و بسیاری از ابزارهایی که در محیط های برنامه نویسی به کار رفته اند، از دستورات GCC برای انجام کارهای خود استفاده می کنند. بیشترین کاربرد جی سی سی برای کامپایل کدهای C و ++ C است.

۵) کی دولوپ کی دولوپ (KDevelop) در سال ۱۹۹۸ برای ایجاد محیط برنامه نویسی ساده ای برای میز کار K به وجود آمد. کی دولوپ رایگان است و تحت لیسانس گنو منتشر می شود. ساختار اجرایی این محیط مبتنی بر پلاگین است، بدین ترتیب کاربران می توانند با اضافه کردن یا حذف پلاگین ها، به طور دقیق به آن چیزی که در ذهن دارند نزدیک شوند. کی دولوپ از پروفایل ها پشتیبانی می کند، یعنی می توان برای هر پروژه، پلاگین های خاصی را فعال کرد. کی دولوپ از ۱۵ زبان برنامه نویسی پشتیبانی می کند و برای هر یک ویژگی های خاصی را در نظر گرفته است. هم چنین دارای امکاناتی چون دیباگر، سیستم کنترل ورژن (Subversion ) ، ویزارد برنامه ، مشاهده مستندات، نمونه کدها، یکپارچه سازی با Doxygen ، ابزارهای RAD ، تنظیم و مرتب سازی کد است.

۶) GDB این ابزار یک محیط توسعه نیست، اما ابزاری است که بسیاری از توسعه دهندگان منبع باز و ویندوزی آن را ضروری می دانند. نام کامل این نرم افزار GNU Debugger است. ا ین ابزار در محیط خط فرمان کار می کند و اطلاعات کامل یک برنامه در حال اجرا را نشان می دهد. به عنوان مثال فرض کنید که یک نرم افزار را نوشته اید و آن را منتشر کرده اید.

۷) کامپوزر کامپوزر (Kompozer) ابزاری ساده برای ایجاد صفحه های وب است که در دسته WYSIWYG ها قرار می گیرد و هدف آن، راه انداختن کاربرانی است که دانش فنی ایجاد صفحه های وب را ندارند. کامپوزر ویژگی های جالب زیادی دارد. یکی از بهترین ویژگی آن، امکان بازکردن وب سایت از یک آدرس است. بدین ترتیب می توان یک سایت را باز و آن را ویرایش کنید و اطلاعات ویرایش شده را مجددا آپلود کنید. این امکان به روزرسانی سایت ها را ساده می کند و تمام این کارها به دانستن زبان HTML نیازی ندارد.

۸) اکلیپس اکلیپس (Eclipse) محیط برنامه نویسی چند زبانه ای است که به زبان جاوا نوشته شده است و با سیستم پلاگین گسترده ای که دارد، امکانات خود را تا مرز بی نهایت گسترش داده است. اکلیپس که ماهانه بیش از یک میلیون بار دانلود می شود، یکی از قوی ترین محیط های توسعه کد به شمار می رود و در حقیقت، تبدیل به استانداردی برای توسعه نرم افزارهای منبع باز شده است. برای اکلیپس ۵۸ پلاگین مختلف نوشته اند که هر یک از آن ها، از یک زبان برنامه نویسی پشتیبانی می کند و این یعنی پشتیبانی از ۵۸ زبان برنامه نویسی. سازمان های زیادی وجود دارند که آموزش این محیط برنامه نویسی را به عهده گرفته اند.

۹) میک میک (Make) ابزاری لینوکسی است که به طور خودکار تشخیص می دهد کدام یک از بخش های یک نرم افزار بزرگ به کامپایل مجدد نیاز دارد. بعد از این تشخیص، دستورات لازم برای اتمام عملیات را تولید و آن ها را اجرا می کند. میک اغلب هنگامی استفاده می شود که نرم افزار را از کد منبع آن بخواهند نصب کنند، برای همین توسعه دهندگان منبع باز باید خوب بدانند که میک چه کار می کند و چه طور می شود از آن استفاده کرد.

۱۰) کوانتا پلاس کوانتاپلاس (Quanta Plus) ابزاری دیگر برای توسعه کدهای HTML است. اما برخلاف کامپوزر محیط پیشرفته تری دارد و از زبان های بیشتری پشتیبانی می کند. در کوانتاپلاس به مدیریت پروژه، پیش نمایش پروژه، دیباگر کدهایPHP ، پشتیبانی از CVS و ساب ورژن وجود دارد. درست برخلاف کامپوزر که به دنبال جذب کاربران مبتدی و بدون دانش فنی است، کوانتاپلاس به دنبال توسعه دهندگان واقعی وب می گردد.