● چه چیزی ویروس نیست؟!

بدلیل سوء شهرتی که ویروسهای کامپیوتری کسب کرده اند، به آسانی هر مشکل کامپیوتری بر گردن ویروسها انداخته می شود. در این مقاله در ابتدا به بعضی موارد و مشکلات که ممکن است دلیلی بغیر از ویروس داشته باشند، اشاره می شود:

ـ مشکلات سخت افزاری: ویروسی وجود ندارد که بتوانند به بعضی از قطعات سخت افزاری مانند چیپ ها، بردها و مونیتور آسیب برساند.

ـ صدای بوق در هنگام راه اندازی کامپیوتر بدون تصویر: این حالت معمولا بدلیل یک مشکل سخت افزاری در هنگام روند بوت رخ می دهد. به مستندات کامپیوتر خود برای فهمیدن معنی انواع بوقها در هنگام بوت مراجعه کنید.

ـ کامپیوتر کل ۶۴۰ کیلوبایت اول از حافظه را نشان نمی دهد. این می تواند نشانه ویروس باشد، اما قطعی نیست. بعضی از درایورهای سخت افزار مانند مونیتور یا کارت SCSI ممکن است بخشی از این قسمت از حافظه را استفاده کنند. به سازنده یا فروشنده کامپیوتر خود مراجعه کنید تا دلیل این امر را بفهمید.

ـ دو برنامه ضدویروس نصب شده دارید و یکی از این دو، ویروسی را گزارش می کند: در حالیکه که این می تواند نشانه ویروس باشد اما ممکن است امضا یا اثر یکی از این ضدویروسها در حافظه باشد که توسط دیگری به صورت ویروس تشخیص داده شده است.

ـ در حال استفاده از Microsoft Word هستید که Word به شما گزارش وجود یک ماکرو در یک فایل را می دهد. به این معنی نیست که ماکرو ویروس است.

ـ یک فایل یا سند خاص را نمی توانید باز کنید: این الزاما نشانه وجود ویروس نیست. امتحان کنید که آیا می توان فایل دیگر یا نسخه پشتیبان همین فایل را باز کرد. اگر بقیه باز می شوند، امکان خراب بودن فایل اولیه وجود دارد.

ـ برچسب روی هارد تغییر کرده است. هر دیسک اجازه داشتن یک برچسب را دارد. می توانید توسط DOS یا Windows به یک دیسک برچسبی اختصاص دهید.

ـ هنگام اجرای ScanDisk ، آنتی ویروس نورتون یک فعالیت شبه ویروسی را گزارش می کند. دو راه حل در پیش رو دارید:

o Auto Protect نورتون را موقتا غیرفعال کنید و ScanDisk را اجرا کنید.

o Optionهای ScanDisk را در هنگام اجرا تغییر دهید.

در حقیقت، موارد فوق تنها چند مورد از تصورات اشتباه در مورد ویروس هاست.

● تصورات غلط

در مورد تصورات غلطی که در مورد ویروسها وجود دارد، داستانها و اتفاقات جالبی وجود دارد. جالب اینجاست که افراد زیادی نیز هستند که با اینکه اطلاعات زیاد و یا صحیحی راجع به ویروسها ندارند، ولی خود به گونه دیگری فکر می کنند و به این ترتیب به خود اجازه اظهار نظر در این مورد را می دهند. این افراد دچار سندرمی به نام False Authority یا اعتبار کاذب هستند.

ولفگانگ استیلر که بعنوان یک متخصص ویروس بصورت بین المللی مطرح است، و نویسنده برنامه ضدویروس Integrity Master است می گوید: “امروزه خبرگان امنیت کامپیوتر – افرادی که لایق این عنوان هستند تمایل به داشتن یک زمینه خوب از نحوه عمل ویروسها دارند و می توانند نصایح خوبی در این زمینه ارائه دهند. “ اما هنگامی که از وی درباره صاحب نظران ویروس پرسیده می شود، او کلمات خود را بدقت و با احتیاط کامل انتخاب می کند.

استیلر می گوید “ این افراد نسبت به مردم عادی درک بیشتری از ویروس ها دارند.” او اضافه می کند: “ بعضی ادعا می کنند که این افراد بدرستی ویروسها را می شناسند، اما تعدادی را دیده ام که هیچی نمی دانند یا حتی بدتر، دچار تصور غلطی از ویروس هستند. با توجه به این نکته که آنان متخصصان امنیت کامپیوتر هستند، تصورات غلطشان بار منفی بیشتری نسبت به مردم عادی دارد. گفتار و نظرهای اشتباه، زمانی که از زبان این افراد شنیده می شوند، نتایج زیانبارتری دارند. ”

افرادی که عناوین شغلی مرتبطی نیز ندارند، گاهی دچار سندرم اعتبار کاذب هستند. برای مثال یک کاربر که به ویروس برمی خورد، ممکن است برای فهمیدن نحوه مقابله با آن به هرکسی مراجعه کند. در چنین شرایط شخص پاسخگو ممکن است تا درجه متخصص رسمی ویروس نیز ارتقاء یابد!!

دونتمن می گوید” شغل یک ویراستار مجله کامپیوتر ایجاب می کند که وی در مورد خیلی چیزها مقدار کمی بداند. او گستره وسیعی از دانش با عمق کم در اختیار دارد، مگر در چند مورد خاص!”

او اضافه میکند “ گزارشگران و ویراستاران صنعت کامپیوتر می توانند بخویی صحبت کنند و بنویسند. اگر شما بتوانید در مورد یک موضوع، حتی اگر در مورد آن چیزی ندانید، تعابیر خوبی بیان کنید، شانس خود را برای این که متخصص در آن زمینه شناخته شوید بالا برده اید، مخصوصا توسط افرادی که در مورد آن موضوع هیچ چیز نمی دانند. ”

سندرم اعتبار کاذب دو میل مهم را در فرد برمی انگیزد. اول اینکه فرد واقعا دوست دارد که به دیگران کمک کند؛ و دیگر اینکه دوست دارد بر کامپیوتر احساس کنترل داشته باشد. و این دو گرایش باعث تاثیرپذیری فرد در مقابل این سندرم می شود.

مارچلو، یک کاربر معمولی که یک ایمیل دروغین دریافت کرد، پیامی روی CompuServe فرستاد و به کاربران هشدار داد که هر پیامی که در عنوانش عبارت “Good Times” را دارد، باز نکنند (مبادا که به چینی ویروسی آلوده شوند). بطرز مضحکی مارچلو از عبارت “Good Times” در عنوان پیام هشدارهنده خود استفاده کرده بود!!!

یک متخصص ویروس به شوخی یک پیام برای مارچلو فرستاد و به او گفت که آلوده کردن کامپیوتر دیگران با ویروس Good Times را متوقف کند. مارچلو وقتی از جزئیات نامه دروغین مطلع شد، پاسخ داد “ از کمک شما متشکرم. متاسفم، من گول خورده بودم. اما بهرحال من نگران کامپیوتر و شغلم بودم”

● نتیجه گیری

هدف از این مقاله تغییر عقاید شما درباره افسانه هایی که در مورد ویروس ها شنیده اید، نیست. بلکه از شما می خواهیم پرسشهای خود را از افرادی بپرسید که در زمینه ویروسهای کامپیوتر صاحب تخصص و آگاهی هستند. به این ترتیب می توان از “کوری عصاکش کور دگر شود” جلوگیری کرد و از تعداد افرادی که تمام خرافه ها راجع به ویروسها را باور دارند، کاست.

▪ بطور خلاصه:

ـ بیشتر افراد دانش و تخصص بسیار کمی در زمینه ویروسهای کامپیوتری دارند.

ـ افراد با دانش کم اغلب به سندرم اعتبار کاذب دچار می شوند.

ـ سندرم اعتبار کاذب معمولا به شیوع ترس و خرافات در مورد ویروسهای کامپیوتر می انجامد.

دوتمن به بهترین نحو جمع بندی می کند: “ اگر انسانها احتیاط بیشتری در مورد اینکه به چه کسی و چگونه و تا چه حدی اعتماد کنند، بخرج میدادند، ما بعنوان انجمن متخصصان بیشتر می دانستیم و بهتر شناخته می شدیم. بنابرانی مسیرهای کمتری به سمت اطلاعات بد یا غیرموثق پدید می آمد.