یکی از مهمترین تفاوت های موجود بین برنامه های وب و Desktop ، مدیریت state است که در آن می بایست به این پرسش پاسخ داده شود که نحوه نگهداری اطلاعات در ارتباط با کاربر جاری به چه صورت است ؟

در یک برنامه سنتی ویندوز ، state بطور اتوماتیک مدیریت می گردد . حافظه به حد فراوان یافت می شود و همواره در دسترس است . در برنامه های وب داستان بگونه ای دیگر است . هزاران کاربر ممکن است بطور همزمان برنامه ای مشابه را بر روی کامپیوتری یکسان ( سرویس دهنده وب ) اجراء و هر یک از آنان از طریق پروتکل HTTP ( برگرفته شده از Hypertext Transfer Protocol) که دارای ماهیتی stateless است با سرویس دهنده وب ارتباط برقرار نمایند . مجموعه شرایط فوق باعث شده است که نتوان برنامه های وب را با سناریوئی دقیقا" مشابه با برنامه های سنتی ویندوز طراحی و پیاده سازی کرد .

هیچگونه فریمورک برنامه نویسی وب ، صرفنظر از میزان پیشرفته بودن آن ، نمی تواند ماهیت stateless بودن پروتکل HTTP را تغییر دهد. پس از هر درخواست و پاسخ به آن ، ارتباط منطقی سرویس گیرنده با سرویس دهنده قطع خواهد شد . معماری فوق ، این اطمینان را ایجاد می نماید که برنامه های وب بتوانند به هزاران کاربر بطور همزمان و بدون نگرانی در خصوص حافظه پاسخ دهند . استفاده از روش های مختلف برای ذخیره اطلاعات بین درخواست های متعدد یک کاربر و بازیابی آنها در زمانی که به آنها نیاز است از جمله مشکلات معماری فوق برای پیاده کنندگان برنامه های وب محسوب می گردد .