کارشناسان می گویند با گسترش رقابت شبکه های اجتماعی بر سر جذب کاربران بیش تر، شاهد شکل گیری نیازهای کاذب در میان برخی کاربران این شبکه ها هستیم که می تواند صدمات ناخوشایندی را به دنبال داشته باشد.

به گزارش ایسنا، استفاده از شبکه های اجتماعی روز به روز در حال افزایش است و روند رو به رشدی را طی می کند به نظر می رسد، طی دو سال آینده بتواند به عنوان یکی از نیازمندی های کاربران معرفی شود. حال بماند که چه میزان از این نیازمندی واقعی است و چه میزان کاذب.

اما با کمی دقت در نحوه تعامل افرادی که اطرافمان هستند متوجه می شویم که درصد بسیار بالایی از افراد تنها با دید سرگرمی به این محیطی که می تواند سرشار از کاربردهای مؤثر باشد، وارد می شوند و به جای پرداختن به تبادل اطلاعات سودمند به گپ و گفت های شاید بی مورد و غیرضروری می پردازند؛ هرچند که این گفته درباره تمامی کاربران صدق نمی کند.

افزایش تمایل به تعاملات کاربران برروی محیط های اجتماعی به گونه ای است که مسوولان این فضاها را هر روز به فکر ایده ای نو می اندازد تا به واسطه آن وابستگی کاربران را بیش از پیش کنند چراکه قریب به اتفاق کاربران معتقدند که استفاده از محیطی ثابت برای مدت زمانی طولانی بر بستر وب، خسته کننده می شود و رابطه ای غیرمستقیم بین رغبت اعضای این محیط ها با مدت زمان استفاده از یک فرم و قالب برقرار می شود، به گونه ای که هرچه مدت زمان طولانی تر شود، میزان رغبت افراد برای تعامل با چنین محیط هایی کاهش می یابد.

همکاری فیس بوک با شرکت هایی هم چون Netflix و Hulu درجهت حفظ آمار کاربران و فراهم سازی بستری برای ایجاد جاذبه های سمعی و بصری، نمونه ای مشخص از دغدغه مدیران این شبکه برای راهکارهای ارتقای جذابیت و تعداد اعضای ثابت است.

شاید تا دو ماه پیش فیس بوکی ها و مخصوصا مسوولان آن، نگرانی ها یشان به این شدت نبود چراکه هنوز یکه تاز میدان بودند و کاربران خواسته ناخواسته مجبور بودند برای تعامل با شبکه های اجتماعی در فیس بوک عضو شوند اما اکنون دیگر اینطور نیست و گوگل با راه اندازی شبکه اجتماعی خود و با جذب بیش از ۲۰ میلیون کاربر در طول یک ماه فعالیت اولیه خود، به عنوان رقیبی سرسخت برای این شبکه اجتماعی محسوب می شود.

با توجه به گزارش هایی که از مقامات گوگل و هم چنین مسوول بررسی میزان عضویت در گوگل پلاس اعلام شده، به راحتی می توان گفت که روزانه یک میلیون نفر به این شبکه اجتماعی پیوند می خورند و طبق آخرین آماری که تا ارائه نسخه بتا این شبکه اجتماعی طول کشید و با احتساب پروفایل های شخصی و محرمانه، تعداد کاربران این شبکه اجتماعی حدودا به ۵۰ میلیون کاربر می رسید.

این میزان در برابر اعضای فیس بوک با ۸۰۰ میلیون کاربر، اندک است اما برخی ویژگی های برجسته این شبکه، مدیران فیس بوک را نیز به تکاپو انداخته تا با عقد قراردادهای جدید با شرکت های بزرگ موسیقی و فیلم همچون Rhapsody سرویس های خود را به روز و در جهت علایق کاربران خود اقدام کنند.

حال با تمام رقابت هایی که در این شبکه های اجتماعی سرآمد موجود است، باید دید که دلیل عمده فیلترینگ آن ها در شرکت های بزرگ انگلیسی و آمریکایی چیست؛ هرچند که اکثر مدیران این شرکت ها مباحث امنیتی را پیش می کشند و افت امنیت سازمانی و اطلاعات آن را از جمله موارد ضروری در راستای این اقدام برمی شمارند اما اگر نگاهی واقع بینانه تر داشته باشیم، می بینیم که اگر هم نشت اطلاعاتی صورت بگیرد، استفاده از این شبکه ها در محیط های شخصی نیز باید ممنوع می شد.

به اعتقاد تحلیلگران حتما دلیل دیگری از جمله اعتیاد روانی به فضای اینترنت و این محیط ها هم مهم هستند چراکه به دنبال خود کاهش راندمان کاری افراد را به دنبال دارند.

با در نظر گرفتن این فرضیه، مسلم است که استفاده از این شبکه ها در هر فضایی با رویکرد مبتنی بر افزایش بهره وری تناقض دارد و نباید انتظار داشت که اگر محدودیتی در استفاده از چنین محیط هایی به صورت سراسری وجود نداشت دلیلی بر آن نیست که به صورت گزینشی نیز نتوان برای استفاده از آن محدودیتی اعمال کرد.

فرهنگ استفاده از تکنولوژی در کشوری مانند ایران به صورت کامل رایج نشده است و در این میان رشد چشم گیر استفاده از بستری خاص از تکنولوژی می تواند عواقب ناخوشایندی را به دنبال داشته باشد که البته به گفته کارشناسان بدیهی است برای محدودیت دسترسی کاربران و کنترل آن ها نیز اعمالی مثل فیلترینگ جوابگو نیست و باید با اتخاذ راهکارهایی اساسی به دنبال حل مشکل بود.

در این راستا راه اندازی شبکه ای اجتماعی در داخل کشور که بتواند مطابق با نیازمندی ها و سلایق کاربران بومی ما باشد، به احتمال زیاد مؤثر واقع خواهد شد و نیازهای درصد بسیاری از کاربران به تعاملات شبکه یی را حل خواهد کرد.