دوربین الیمپوس EP ۲ دومین دوربین سیستم چهار سوم میکرو از الیمپوس است که پس از دوربین پر طرفدار Ep ۱ که در سال گذشته وارد بازار شد معرفی شده است. این دوربین کیفیت تصویر یک دوربین DSLR را در فرمت فوق فشرده ارایه می دهد. در EP ۲ ویژگی هایی به چشم می خورد که کاملا برتر از EP ۱ هستند. این ویژگی شامل یک پورت کارآمد برای متصل کردن منظر یاب الکترونیکی یا میکروفون، مود رهگیری فوکوس خودکار(AF tracking mode)، دو فیلتر هنری جدید (Diorama و Cross Process)، بهبود کیفیت رنگی هوشمند (colour boosting i Enhance)، خروجی جدید HDMI و انتخابی برای ضبط ویدیوی HD از طریق مود عکاسی دستی (manual shooting mode) است. همچنین EP ۲ دارای بدنه ای مشکی است؛ در حالی که EP ۱ با بدنه ای نقره ای و سفید ساخته شده بود. از دیگر ویژگی های کلیدی آن می توان به سنسور تصویر ۱۲.۱ مگاپیکسلی DSLR، لرزش گیر تصویر داخلی، افزایش ISO تا ۶۴۰۰، پشتیبانی از فرمت RAW، ضبط ویدیویی ۷۲۰p HD با فوکوس خودکار مداوم، نمایشگر LCD ۳ اینچی، عکاسی پیاپی ۳ فریم بر ثانیه و سیستم ضد غبار فراصوت روی سنسور نام برد. این دوربین به همراه لنز ۱۴ ۴۲mm عرضه می شود.

در دهه های ۵۰ و ۶۰ میلادی الیمپوس سری دوربین های آنالوگ کامپکتی را روانه ی بازار ساخت که در زمان خود نوعی شگفتی به حساب می آمدند. اگر مدل های EP الیمپوس را تقلیدی از آن ها بدانیم کاملا درست بوده است. در حقیقت کمپانی قصد داشته تا خاطره ی آن دوربین ها را با ظاهر کلاسیک دوربین های EP زنده کند.

ابعاد دوربین EP ۲ دقیقا همانند مدل قبلی یعنی EP ۱ است. سنگینی آن نیز تقریبا مشابه است به طوری که وزن بدنه حدود ۳۳۵ گرم است. فناوری های به کار رفته در آن هم بسیار شبیه هستند و می توان از فیلترهای هنری، جلوه های دیجیتالی و لرزش گیر داخلی تصویر نام برد. در قلب آن نیز همان سنسور تصویر Live Mos ۱۳.۱ مگاپیکسلی (۱۲.۳ موثر) که در برادر بزرگتر یافت می شد قرار دارد.

در جعبه ی EP ۱ یک منظره یاب Vf ۱ موجود بود که بر روی دوربین نصب می شد. این منظره یاب از نوع الکترونیکی بود. در مدل EP ۲ نیز یک منظره یاب الکترونیکی Vf ۲ به همراه آن موجود است که می تواند ۹۰ درجه به بالا چرخش کند و ۱۰۰% میدان دید را فراهم می آورد. همچنین به همراه این دوربین یک لنز زوم ۱۴ ۴۲ میلیمتر نیز یافت می شود. منظره یاب الکترونیکی بوسیله ی یک پورت سازگار بر روی دوربین نصب می شود. همچنین در این قسمت میکروفون نیز می تواند قرار بگیرد که البته باید جداگانه خریداری شود. این ویژگی ها ما را به یاد دوربین پاناسونیک GF ۱ می اندازد که نزدیک ترین رقیب EP ۲ است.

در حالی که این ها تفاوت های قسمت خارجی نسبت به EP ۱ بودند، تفاوت هایی نیز در مشخصات فنی دوربین دیده می شود. دو فیلتر هنری جدید به مجموعه ی آن ها اضافه شده اند. بنابراین در کل می شوند ۸ تا. آن ها فیلترهای Diorama و Cross Process هستند. این ها همراه با فناوری iEnhance هستند که منجر به غلیظ تر نشان دادن رنگ ها می شود. همچنین کاربر می تواند از طریق پورت HDMI تصاویر گرفته شده را بر روی HDTV مشاهده کند. این دوربین توانایی ضبط ویدیویی HD را نیز دارد. نهایت کیفیت ضبط ویدیو ۱۲۸۰x۷۲۰ pixel و ۳۰ فریم بر ثانیه و به همراه ضبط صدای استریو است.

هرچند یک کمبود همچنان مشاهده می شود. بر خلاف GF ۱ این دوربین همچنان فاقد فلاش داخلی است. حداقل به دلیل قیمت بالایی که دارد فلاش باید بر روی آن وجود می داشت. به هر حال کاربر مجبور است که برای جبران نور کم محیط از ISO بالاتر و تا سقف ۶۴۰۰ استفاده کند.

در هنگام قرار گرفتن در دست، از قسمت مشکی پشتی که نگاه کنیم، متوجه می شویم که این دوربین به رقیب مدرن تر خود بسیار شبیه است. در حالی که از قسمت جلو شبیه به EP ۱ بود. بدنه ی آن از فلز های فولاد و آلومینیوم ساخته شده است ولی نسبت به EP ۱ دیرتر متوجه این موضوع می شوید. این بدنه بسیار مستحکم و قدرتمند است. این موضوع که قسمت بالای هر دو دوربین دقیقا یکسان است نیز چندان عجیب به نظر نمی آید. دوربین EP ۲ در قسمت سمت راست نمای بالایی خود دارای یک دکمه ی کارآمد و بزرگ Exposure compensation (جبران نوردهی) است. در حالی که در دوربین GF ۱ در آن قسمت یک دکمه ی ضبط ویدیو وجود دارد. در کنار آن نیز دکمه ی شاتر دو مرحله ای وجود دارد که در مرحله ی میانی به سرعت به تنظیم فوکوس و نوردهی در حالت خودکار می پردازد. در کنار هر دوی آن ها نیز یک چراغ نشانگر به نام SSWF که مخفف کلمه ی فیلتر کنترل کننده ی غبار فراصوت است قرار دارد.

در طرف چپ پورت نگهدارنده ی چشمی الکترونیک پیچ کنترل دیده می شود که شامل مودهای creative quartet of program، aperture priority،shutter priority ، manual مود کاملا خودکار iAuto، Art filter و Video Capture می شوند. Art filter ها در زمان گرفتن عکس اعمال می شوند و بنابراین زمان ثبت آن ها نیز حدود دو برابر عکس های معمولی به طول می انجامد و تاخیری کوتاه را پس از گرفتن عکس مشاهده خواهید کرد که ناشی از پردازش عکس توسط دوربین است.

طراحان دوربین از فرصت بوجود آمده توسط دوربین جدید برای ارتقاء کیفیت نمایشگر LCD استفاده نکرده اند و این نمایشگر ۳ اینچی همان کیفیت ۲۳۰ هزار رنگ مدل EP ۱ را ارایه می کند. این کیفیت بسیار پایین تر از نمایشگر ۴۶۰ هزار رنگ دوربین GF ۱ است. چشمی الکترونیک موجود با دوربین نیز به سادگی در محل نصب خود قرار می گیرد و مناسب عکاسی در زاویه های نا متعارف و یا عکاسی در نور شدید خورشید است.

در قسمت سمت راست دوربین اگر پوشش لاستیکی را کنار بزنید پورت USB و AV out دسترسی پیدا خواهید کرد. همچنین یک خروجی HDMI نیز همانطور که از دوربینی با این سطح و قیمت وجود دارد دیده می شود. یک قسمت نیز برای جاسازی باتری لیتیوم یونی و شیار کارت حافظه ی SD/SDHC وجود دارد. باتری آن در حالت شارژ کامل برای گرفتن ۳۰۰ عکس در مود نمایش از روی نمایشگر LCD کافی است.

دوربین هایی نظیر EP ۱، EP ۲ و پاناسونیک GF ۱ دوربین های کامپکتی هستند که ویژگی هایی شبیه به DSLRها را همراه خود دارند. بارز ترین این ویژگی ها قابلیت تعویض لنز آن ها است. بر خلاف دیگر دوربین های دیجیتال کامپکت؛ لنز این دوربین ها عوض می شود و عکاس می تواند لنز متناسب را انتخاب نماید. این مزیت بسیار بزرگی محسوب می گردد چرا که خلاقیت را برای کاربرانی که علاقمند جدی عکاسی هستند و نیز با توجه به موقعیت های عکاسی دشوار توان به همراه داشتن یک DSLR بزرگ جسته را با خود ندارند به ارمغان می آورد. در کل دوربین های بسیار با کیفیتی در عکاسی هستند ولی قیمت بالا و نیز دشواری تهیه لنزهای مختلف جزو معایب آن ها به حساب می آید.

● ویژگی های کلیدی

▪ توانایی عکاسی در فرمت های JPEG، RAW و JPEG+RAW

▪ عکاسی در نهایت اندازه ی تصویر ۴۰۳۲ x ۳۰۲۴

▪ پردازشگر تصویر truepic V

▪ ضبط ویدیویی با کیفیت ۱۲۸۰ x ۷۲۰ (HD)

▪ وزن و ابعاد ۳۳۵ گرم و ۱۲۱mm (W) x ۷۰mm (H) x ۳۶mm (D)

▪ سیستم ضد غبار فراصوت

▪ حساسیت تصویر ۲۰۰ ۳۲۰۰ در مود خودکار و ۱۰۰ ۶۴۰۰ در مود دستی