کارت هوشمند معمولا کارتی از جنس PVC با ابعادی در حدود ۵/۵ در ۵/۸ سانتی متر است که بر روی آن یا در بین لایه های آن، تراشه های حافظه و ریز پردازنده برای ذخیره سازی داده ها و پردازش آنها قرارداده شده است. یک کارت هوشمند کامپیوتر کوچکی است که بر روی یک کارت پلاستیکی نصب شده است. قرار دادن یک تراشه در کارت به جای نوار مغناطیسی، آن را تبدیل به یک کارت هوشمند با کاربردهای گوناگون می نماید. این کارت ها به دلیل دارا بودن تراشه، قابلیت کنترل عملکرد را داشته و علاوه بر نگهداری اطلاعات شخصی و تجاری کاربر، امکان پردازش را نیز فراهم می نماید.

اختراع کارت هوشمند را برای اولین بار فردی فرانسوی با نام رولاند مورنو در سال ۱۹۷۴ به ثبت رساند. از آن زمان به بعد، شرکت هایی نظیر Bull، Honeywell،Motorola دراین زمینه به فعالیت پرداختند و در نتیجة فعالیت های آنها، در سال ۱۹۷۹ اولین کارت هوشمند ریز پردازنده ای ساخته شد. اولین استاندارد برای کارت هوشمند در سال ۱۹۸۶ و با عنوان ISO ۷۸۹۱۱۶/۱ مطرح شد. استفاده از کارت هوشمند در سطح ملی برای نخستین بار در فرانسه در سال ۱۹۸۶ و برای کارت های اعتباری تلفن انجام گرفت. پس از آن، از اوایل دهة ۹۰ میلادی، استفاده از کارت های هوشمند درکشور های مختلف رواج پیدا کرد و به تدریج کاربرد های جدیدی برای آن پیدا شد.