اگر در اوبونتوی خود از چند مانیتور استفاده می کنید، می توانید با کمک راهنمای زیر از شر مشکلاتی مثل نمایش فول اسکرین ویدئوهای فلش در چند مانیتور، کارکردن روی یک دسکتاپ و نمایش فیلم روی دسکتاپ دیگر خلاص شوید.

انتقال از یک پنجره به پنجره دیگر با کیبورد

اوبونتو به همراه Compiz می تواند یک پنجره را در دسکتاپ های مجازی جابه جا کند، اما به طور پیش فرض این کار را نمی توان با یک مانیتور خاص انجام داد.

البته راه ساده ای برای این کار وجود دارد که برای انجام آن، مراحل زیر را انجام دهید:

اول از همه CCSM را نصب کنید.

sudo apt get install compizconfig settings manager

سپس CompizConfig Settings Manager را باز کنید. به دنبال پلاگین Put بگردید (در بخش Window Management) و بعد آن را فعال کنید. روی پلاگین کلیک کرده تا تنظیمات آن را ببینید. تب Bindings را باز کنید، روی گزینه Disabled کنار Put to Next Output کلیک کرده، سپس آن را فعال و کلید ترکیبی دلخواه خود را استفاده کنید.

نمایش درست ویدئوهای فلش در وب

نمایش فیلم های فلش معمولا (اگر نگوییم همیشه) روی مانیتور اصلی خواهد بود. حتی اگر روی گزینه فول اسکرین در مانیتور دیگر هم کلیک کنید، باز هم در صفحه اصلی، فول اسکرین خواهد شد. راه حل ذکر شده می تواند این کار را انجام دهد، یعنی فول اسکرین کنید و بعد با کلید ترکیبی ای که انتخاب کردید، پنجره را به مانیتور دیگر ببرید.

نمایش فول اسکرین

راه حل ذکر شده نمایش ناصحیح ویدئوی فول اسکرین در مانیتور اشتباهی را برطرف می کند، اما مساله مشکل دار دیگری آدم را اذیت خواهد کرد. اگر ویدئوی فول اسکرینی را ببینید و بعد بخواهید ایمیلتان را در مانیتور دیگر چک کنید، در این صورت ویدئو از حالت فول اسکرین خارج می شود. در واقع درست در لحظه ای که ویدئوی فول اسکرین فلش از حالت Focus خارج شود، از حالت تمام صفحه بیرون خواهد آمد.برای حل این مشکل کارهای زیر را انجام دهید:

۱ از افزونه ای استفاده کنید که ویدئوی فلش را به اندازه مرورگر بزرگ کند، در این صورت می توان خود مرورگر را با زدن کلید F۱۱ یا انتخاب View »Full Screen، بزرگ کرد و به کار پرداخت.

در مرورگر کروم از Maximize Flash استفاده کنید و در فایرفاکس Flash Game Maximizer گزینه خوبی است.

۲ این روش برای همه مرورگرها به استثنای گوگل کروم کار می کند. برای این کار باید GHex را نصب کنیم و برای این کار دستور زیر را اجرا کنید.

sudo apt get install ghex

حالا از طریق دستورهای زیر، می فهمیم که پلاگین فلش کجا نصب شده است:

sudo updatedb

locate libflashplayer.so

حالا مسیر یافت شده را به دستور بعدی می دهیم که چیزی شبیه دستور زیر خواهد بود:

gksu ghex /path/to/libflashplayer.so

ویرایش فایل باینری در GHex کار سختی است و می تواند بسادگی همه چیز را خراب کند؛ بنابراین عرق پیشانی تان را پاک کنید و پاراگراف بعدی را با دقت بخوانید:

از طریق مسیر Edit » Find، عبارت _NET_ACTIVE_WINDOW را تایپ کنید و Find را بزنید.

در سمت راست پنجره GHex، روی یک حرف _NET_ACTIVE_WINDOW کلیک کنید. فرض کنیم روی N کلیک می کنید، بعد یک حرف وارد کنید یا فرض می کنیم حرف A را وارد کرده اید. به هیچ وجه کلید Backspace یا کلید دیگری را نزنید. برای جایگزینی آن حرف، فقط باید روی آن کلیک کرد و هیچ چیز دیگر را تغییر ندهید. بعد از انجام این تغییرات، به منوی File » Save بروید و مرورگر خود را ببندید و دوباره باز کنید. اگر فلش پلیرتان به روز شد، باید تمام این کارها را دوباره انجام بدهید. اگر بعدا خواستید این تغییرات را غیرفعال کنید، کافی است دستور زیر را انجام دهید:

sudo apt get install reinstall flashplugin installer

توجه داشته باشید که گوگل کروم (و نه کرومیوم) از پلاگین فلش پلیر خودش استفاده می کند که _NET_ACTIVE WINDOW ندارد. بنابراین برای انجام همین کار در این مرورگر، باید در نوار آدرس، عبارت chrome://plugins را بزنید، سپس Details را از سمت راست انتخاب کنید تا به Adobe Flash Player برسید. در دو مورد یافت شده، آنی که مسیرش

/opt/google/chrome/PepperFlash/libpepflashplayer.so

است را غیرفعال کنید. با انجام این کار، گوگل کروم نیز از ادوبی فلش پلیر نصب شده در سیستم استفاده خواهد کرد.

نمایش والپیپر در چند مانیتور

در تنظیمات پایه اوبونتو، امکان گسترده کردن یک والپیپر برای استفاده در چند مانیتور وجود ندارد اما دو نرم افزار این کار را بخوبی انجام می دهد.

۱ SyncWall را می توانید از طریق دستور زیر نصب کنید:

sudo add apt repository ppa: nilarimogard/webupd۸

sudo apt get update

sudo apt get install syncwall

بعد از اجرای آن از طریق Preferences » Display Parameters در بخش Multi Monitor Display، گزینه Extend Image را انتخاب کنید.

۲ ابزار دیگری به نام Nitrogen وجود دارد که علاوه بر نمایش یک والپیپر بزرگ در چند مانیتور، می تواند برای هر مانیتور نیز یک والپیپر مجزا تعیین کند.

نیتروژن در مخازن اصلی اوبونتو برای نصب وجود دارد و می توان آن را از طریق مرکز نرم افزاری اوبونتو یا از طریق دستور زیر نصب کرد:

sudo apt get install nitrogen

البته این نرم افزار نسخه دسکتاپ ندارد و باید از طریق اجرای دستور زیر، آن را اجرا کرد:

nitrogen

در بخش تنظیمات آن، فولدر والپیپرتان را وارد کرده و بعد گزینه FullScreen را انتخاب کنید. برای انتخاب یک والپیپر برای هر دسکتاپ، باید کنترل دسکتاپ را از فایل منیجر بگیریم. به این ترتیب دیگر قرار نیست روی دسکتاپ فولدری داشته باشیم.

در گنوم / یونیتی، ابزار Gnome Tweak Tool را نصب کنید:

sudo apt get install gnome tweak tool

در مرحله بعد آن را باز کرده و بعد در بخش Desktop گزینه Have file manager handle the desktop را خاموش کنید. برای آن که بعد از هر بار لاگین، تصاویر پس زمینه دسکتاپ Reset نشود، بهتر است در برنامه های استارت آپ خود nitrogen restore را اضافه کنید.

آمازون رقیب پیدا کرد

جنبش ownCloud با عرضه نسخه سازمانی، خود را یک قدم به رقیبش، آمازون نزدیک تر کرد. ownCloud فناوری منبع باز اشتراک گذاری و همخوانی فایل هاست که معمولا با DropBox مقایسه می شود.

نسخه ۵/۴ این نرم افزار، بعد از نگارش ۴ آن، تغییرات عمده ای داشته است. جدا از بهبودهای نسبی برنامه، این نسخه از منابع ذخیره سازی غیرخودی نیز پشتیبانی می کند. به این ترتیب کاربران ownCloud می توانند علاوه بر استفاده از دیسک هایی که خود استفاده می کنند، از فضایی که دراپ باکس، گوگل درایو یا آمازون S۳ در اختیارشان می گذارد نیز بهره گیرند.

استفاده از منابع ذخیره سازی غیرخودی، از روش های مختلف امنیتی تامین می شود. فرانک کارلیتشک، بنیانگذار طرح ownCloud و مدیر فنی این شرکت توضیح می دهد که مثلا در WebDAV، این نرم افزار از ارتباط SSL و استفاده از نام کاربری و رمز عبور برای دریافت اطلاعات استفاده می کند. کارلیتشک همچنین گفت: «دراپ باکس از API خودش که تحت SSL و کلید API تولیدی هر کاربر است استفاده می کند. آمازون نیز از API خودش به کمک SSL و نام کاربری استفاده می کند. میزان امنیت استفاده از سرویس های غیرخودی به سرویسی که کاربر از آن استفاده می کند، بستگی دارد.»

علاوه بر پشتیبانی از چند منبع ذخیره سازی، همخوان سازی آنها نیز ساده تر شده است. به جای آن که تنها به زمان ذخیره سازی فایل ها برای تشخیص جدیدترین نسخه اعتنا شود (که همواره این میزان دقیق نیست) ، ownCloud شناسه منحصربه فردی برای هر فایل تولید می کند. کالیتشک توضیح می دهد که نخستین اجرای ownCloud ۴.۵ باعث می شود تمام داده هایی که در نسخه های قبلی این نرم افزار نیز استفاده شده بود، دارای شناسه شود. عملیات ورژن گذاری در فایل ها نیز در این نسخه سریع تر شده است.

کالیتشک همچنین می گوید: «برای مثال، شیوه تاریخ گذاری ورژن های مختلف فایل ها در سرور با تغییر نام آن فایل نیز تغییر نخواهد کرد. تغییر فایل ها روی دسکتاپ باعث آپلود مجدد آنها نخواهد شد و سیستم به طور هوشمند متوجه می شود که این همان فایل است و سند جدیدی ایجاد نمی کند.»

نسخه تجاری ownCloud ۴.۵ نیز توسعه هایی یافته است. گفتنی است نخستین نسخه تجاری ownCloud ابتدای سال جاری میلادی عرضه شد. در این نسخه، پشتیبانی از اوراکل به عنوان دیتابیس پشتیبان نیز پیاده سازی شده است. همچنین ماژول گزارش گیری این سیستم نیز در نسخه تجاری، اطلاعات پیچیده تری عرضه می کند. همچنین با توجه به میزان مصرف هر کاربر، میزان حجم مجاز او نیز تغییر خواهد کرد.

قرار است نسخه ownCloud ۵ اواخر امسال عرضه و در آن رمزگذاری دو طرفه سمت سرور و سمت کاربر پیاده سازی شود.

محمدرضا قربانی