(سالوادور دالی ) یكی از پیشگامان هنرسورئالیسم در دنیا است . نقاشی های معروف سالوادور دالی نشان دهنده سبك سورئالیسم یافرا واقعی می باشد.

دالی هنرمند بزرگی بود كه آثار بزرگی را به هنر دنیا تقدیم كرده است و نمی توان این مسئله رانادیده گرفت . البته بحث های فراوانی در زمینه ایده های او و خط مشی زندگی اش وجود دارد.همچنین از او انتقاد می شود كه چرا در جریان جنگ های داخلی اسپانیا از پادشاه (فرانكو)حمایت كرده است ; اما آنچه كه در كار دالی اهمیت دارد هنر اوست نه بیانیه های غیرهنری اش .

سالوادور دالی سعی داشت خاطرات زندگی خود را به سورئالیسم بسپارد. لذا بیشتر تابلوهای باقیمانده از او نگاهی به رخدادهای دوران جوانی او می باشد. در این مقاله زندگی این نقاش بزرگ را به رشته تحریر در می آوریم .

زندگی یك نقاش

سالوادور دالی در ۱۱ می ۱۹۰۴ در(فیگورس ) منطقه ای از كاتالونیای اسپانیا در مرزفرانسه چشم به جهان گشود.

او در خانواده ای پا به دنیا گذاشت كه از لحاظاقتصادی در طبقه متوسط جامعه بود. اما پدر ومادر همه تلاش خود را در جهت رفاه و آسایش فرزندانشان گذاشته بودند. پدر دالی (كاسی سالوادور) یك وكیل بود و در دفتر وكالت كار می كرد. مادرش (فلیپا دومنچ ) خانه دار وهمیشه آرزو داشت یك نقاش باشد. از این روگاه گاهی روی بوم نقاشی تصاویری را ترسیم می كرد. سالوادور دالی یك برادر بزرگ تر ازخودش هم داشت ، اما بعد از تولد سالوادور به دلیل تب و عفونت گلو و سینه از دنیا رفت . آنا ماریاخواهر سالوادور سه سال بعد از او به دنیا آمد وجمع خانواده را صمیمی تر كرد. فلیپا مادرسالوادور فرزندانش را به سوی نقاشی سوق می داد و برای آنها از همان دوران كودكی قلم موو آب رنگ تهیه كرده بود. اما آنا ماریا علاقه ای به نقاشی از خود نشان نمی داد در عوض سالوادورعاشق و دلباخته نقاشی شد و او از همان دوران برروی بوم و كاغذ نقاشی می كرد.

در سال ۱۹۱۶ وقتی ۱۲ ساله بود به اصرار وتلاش مادرش به مدرسه هنرهای زیبای (كاتالونیا) فرستاده شد تا به طور آكادمیك به آموزش نقاشی بپردازد.

۱۴ ساله بود كه نخستین نمایشگاه نقاشی خودرا برپا كرد. در آن هنگام اگر چه آثارش به عنوان یك نوجوان جدی گرفته نشد، اما درباره اش گفتگوها و نقدهایی انجام گرفت .

نقاشی هایش با مداد و سیاه قلم بود كه توسطپدر و مادرش جمع آوری شد و در نمایشگاه درمعرض دید عموم قرار داده شد. پدر و مادرسالوادور به داشتن چنین پسر هنرمندی افتخارمی كردند و از مشوقین او محسوب می شدند.

سالوادور در حالی كه ۱۶ سال داشت مادرش به بیماری سرطان مبتلا شد و بعد از مدت كوتاهی از دنیا رفت و سالوادور را در دنیایی از غم تنهاگذاشت . بعد از مرگ مادر، پدر سالوادور با خاله سالوادور ازدواج كرد. سالوادور از این ازدواج ناراضی و متنفر بود. او تحمل جای خالی مادر رانداشت و برای این كه از محیط خانه دور باشد درسال ۱۹۲۲ به سوی (مادرید) حركت كرد. درآنجا به مدرسه عالی نقاشی (سن فرناندو) رفت ودر آنجا با نقاشان معروفی همچون (لوئیس بونوئل ) و (فوریكو گارسیا لوركا) آشناشد.

دالی از همان زمان علاقه به كشیدن تصاویری عجیب و باور نكردنی داشت . برای مثال مردان رابا موهای بلند و سبیل قیطانی و كت آستین بلند وشلوار كوتاه می كشید كه به مدل های قرون گذشته باز می گشت .

دالی خیلی زود به كوبیسم روی آورد اماهمزمان می كوشید با كار و تكنیك استادان بزرگ نیز آشنا شود. البته در آن زمان در مادریدهنرمندانی كه رو به سبك كوبیسم بیاورند، بسیار كم و انگشت شمار بود. از این رو دالی نمی توانست بااطلاعات و آگاهی كافی در این سبك حركت كند.

فدریكو گارسیا لوركا كه یكی از نقاشان و شعرای معروف اسپانیا به حساب می آمد، تجارب خود رادر اختیار دالی می گذاشت . آنان با یكدیگردوستان نزدیك و صمیمی بودند.

دالی در حال به پایان رساندن دوران تحصیلی اش بود. كه بی حوصله شده بود. كم كاری می كرد و نمرات خوبی نمی آورد تا این كه درسال ۱۹۲۶ درست قبل از آغاز امتحانات پایان ترم از مدرسه اخراج شد. گویی دالی احساس آزادی می كرد. او می خواست خودش به دنبال سبكی نو و ایده ای جدید برود و تحت حصارآموزشگاه نباشد، لذا از این كه اخراج شده بودخوشحال شد و فصلی نو را در زندگی خود بازكرد.

خلق سورئالیسم

دالی و چند تن از دوستانش در ۱۶ ژوئن ۱۹۳۴ راهی پاریس شدند. او در پاریس با سبك سورئالیسم آشنا شد و

نقاشی هایش را بر این اساس به تصویر كشید. دالی در پاریس با نقاشی های (پابلوپیكاسو) و (میرو) خو گرفت . در واقع دالی تصمیم گرفته بود كوبیسم را رها كند. او تحت تاثیر(میرو) و (شیریكو) به سورئالیسم روی آورد اواحساس می كرد اگر در پاریس زندگی كند بهترمی تواند با هنرمندان سورئالیسم باشد و از تجارب آنان استفاده كند. او چندین تابلو با سبك سورئالیسم كشید و در بارسلون نمایشگاهی ترتیب داد. هنگامی كه پابلو پیكاسو یكی از تابلوهای دالی را در بارسلون دید شگفتی اش را پنهان نكرد. در آن دوران آندره برتون شاعر فرانسویی پیشوای جنبش سورئالیستی بود. دالی شاگرد ودوست برتون شد و زیر نظر او به این سبك ادامه داد.

در سال ۱۹۲۹ با همكاری با (نوئل ) درفیلمی كوتاه شركت كرد. در همان سال اتفاق عجیبی برای دالی افتاد. او با (پائول الوا) شاعرآن دوران و همسر وی گالا آشنا شد. الوا علاقه زیادی به نقاشی های دالی پیدا كرده بود از طرف دیگر دالی نیز علاقه دو چندان به گالا همسر الواداشت . گالا نیز همین طور.

او از همسرش جدا شدو زندگی با دالی را برگزید. آنان تا سال ۱۹۳۴ بایكدیگر نامزد بودند و بالاخره در همان سال دریك كلیسای كوچك پیمان ازدواج خود را جشن گرفتند. آنان در سال ۱۹۵۸ بار دیگر در كلیسای مربوط به كاتولیك ها زندگی مشترك خود را به ثبت رساندند. همان طور كه قبلا گفته شد بسیاری از تابلوی های دالی برگرفته از خاطرات وی می باشد. برای مثال تابلوهای بزرگ (ایستگاه راه آهن پر پینان ) در سال ۱۹۶۸ با الهام از تخیلات و زندگی نامه اوست . موضوع اصلی تابلو عشق افزون او به گالا می باشد. به گفته خود دالی دراین ایستگاه بود كه او برای اولین بار گالا را به همراه همسر شاعرش پائول الوا مشاهده كرد وعاشق او شد. لذا برای ماندگاری خاطره اش تصمیم به ترسیم این تابلوی معروف گرفت .

جنگ جهانی اول آغاز شده بود و اروپا را فراگرفته بود.دالی و گالا در سال ۱۹۴۰ به سوی آمریكاحركت كردند و ۸ سال در آن جا اقامت گزیدند.دالی در سال ۱۹۴۲ كتابی به عنوان (رازهای زندگی سالوا دور دالی ) را به رشته تحریردرآورد. دالی گویی به كاتالونیا متعلق بود. لذاتصمیم گرفت ، آمریكا را به قصد كاتالونیا ترك گوید. او در سال ۱۹۵۹ با آندره برتون نمایشگاهی از تابلوهای سورئالیسم ترتیب داد ودر آن نمایشگاه به همراه (جان میرو)، (انریك تابارا) و (آگینیو گرانل ) چهلمین سالگرد تولدسبك سورئالیسم را جشن گرفتند. در سال ۱۹۶۰سالوادور دالی در خانه اش موزه ای از تابلوهای خود را برپا كرد.

نام این موزه را گاذلا و دالی گذاشت . به عقیده خودش ، وجود گالا به او انرژی می داد. در سال ۱۹۸۲ او به دربار پادشاه (ژان كارلوس ) فرانسه راه یافت و برای وی چندین تابلو كشید. گالا در ۱۰ ژوئن ۱۹۸۲ ازدنیا رفت و دالی را تنها گذاشت . دالی احساس می كرد بعد از مادرش ، گالا ایزد بانوی زندگی وی می باشد. بعد از مرگ گالا، دالی رو به او با تخت وعكس گالا حرف می زد. او نمی توانست چنین وضعی را تحمل كند. ساوا دودالی در ۲۳ ژانویه ۱۹۸۹ در سن ۸۴ سالگی با دنیا وداع گفت او رادر همان منطقه زندگی اش دفن كردند.

نكته های جالب از دالی

دالی مدل سیبلش را از مردمان دوران قرن ۱۷ اسپانیا وام گرفته بود.

یك ستاره دنباله دار به نام ۲۹۱۹ دالی بعد ازمرگ وی نام گذاری شد.

سالوادور دالی قد بلندی داشت . قد او۱/۷۸بود.

بعد از مرگ دالی ، (پیتر مورفی ) و (مایك كارن ) برای وی كنسرتی ترتیب دادند.