متاسفانه حقیقت گاهی تلخ و چه بسا به قول دوستان زلخ یا همان گس از آب درمی آید. با توجه به لزوم روشنگری که در ما بیداد می کند و از همه جای این مملکت در حال بیرون زدن است لازم دیدیم که این مورد را هم خاطرنشان کنیم که اگر به یکباره جان از کف دادیم چیزی در انتهای دلمان نمانده باشد و به قولی شستمان از زیر کفن بیرون نمانَد و الخ...

قضیه برمی گردد به نشانه همای معروف از جناب استاد زهرابیان عزیز. در شگرف بودن این نشان همین بس که جزو شگفتی های طراحی داخلی و از مواردی ست که حتی غیرطراح جماعت را هم به تحسین وامی دارد. البته این تحسین در جای خودش و حرف ما هم در جای خودش محترم خواهد بود! این چیزهایی که ما در این اواخر دانسته ایم کمی تا قسمتی این ماجرا را گل آلود می کند که ما هم از آن ماهی مزبور را گرفتیم! و این به هیچ نحوی از انحا ربطی به طراح و حرفه ای بودن نشان و گروه مسئول برای انتخاب نشانه برگزیده هما و اینها ندارد! ما یعنی من و شما تصور می کنیم که نشان فوق در جهت ایجاد ارتباط میان هواپیمایی ملی ایران و مجسمه سر یک پرنده مرموز در تخت جمشید و ملی گرایی و از این حرفها تولید شده است. که این سر از آن ِ یک پرنده ایرانی منقرض شده است و نماد ما به شمار می آید و چون در تخت جمشید بوده پس لابد یک چیزی بوده و طرحش هم که انصافا درست و حسابی از کار در آمده و روی هواپیماها هم خوش می درخشد، پس قضیه حل است: ما یک شاهکار داریم! اما بحث کارآگاهی ما از اینجا شروع می شود که چندان ارتباطی هم به گرافیک ندارد و شاید باید این مقاله را در جایی دیگر منتشر کرد. نمی دانم. در عبارات و توصیفات بالا همه چیز از جمله "مرموز بودن" "ایرانی بودن" "منقرض شدن" "سر بودن"! "نماد ما به شما رفتن" و... درست است مگر یک نکته و آن هم این است: "پرنده بودن"!! یا به عبارتی "هما" بودن این موجود.

می بینم که بحث خیلی داغ شده و مونیتور شما در حال بنفش شدن است! بله کاملا درست است و موجودی که شما در مجسمه های تخت جمشید و بعدتر در روی هواپیماهای ملی ایران دیده اید و همچنان می بینید نه تنها یک پرنده نیست بلکه یک موجود چهارپا و زمخت دریایی است که به تازگی در سواحل آمریکا پیدا شده و بنا به گفته کارشناسان، موجود مزبور از طریق آبهای خلیج پارس توانسته به آنجا یعنی سواحل آمریکای جنوبی برسد و آخرین مورد آن در همین مکان منقرض شده است. نام و دلایل انقراض و خیلی چیزهای دیگر هنوز مشخص نیست. و همین طور بهتر است بدانیم که ممکن است این موجود دریایی نباشد چون ساز و کار آبششی و از این چیزها در وی دیده نمی شود. بنابراین شاید توسط اشخاصی از جنوب ایران به اقیانوس آرام و سرانجام آمریکای جنوبی رسیده و آنجا منقرض شده باشد.

تا اینجای بحث این نشان را می توان همین طوری یکجا به نیروی دریایی یا کشتیرانی یا سازمان حفاظت از موجودات منقرض شده منتقل کرد!! این اطلاعات را من از خودم در نیاورده ام و یک گروه از محققان آمریکایی این موجود را پیدا کرده اند. همان طور که گفتم موضوع همچنان در حال پیگیری ست. باز هم در انتها اشاره کنم که این قضیه هیچ چیز از ارزشهای بچه های ما (ببخشید استادان ما!) کم نمی کند.

نکته نهایی این است که حالا که می دانیم و شباهت غیر قایل انکار و بسیار زیاد آرواره و دست و شاخ این هیولا را مشاهد می کنیم می توانیم به خودمان نهیب بزنیم که بله درست است! معمولا ایرانیان در گذشته سرستون ها و مجسمه ها را از روی موجودات چهارپا و قدرتمند می ساختند و عظمت و بزرگی این سرستون خاص هم می تواند دلیلی بر ساخته شدن آن از روی این موجود باشد و نه یک پرنده! تا جایی که ما می دانیم هیچگاه ایرانیان از سر هیچ پرنده ای برای ساختن سرستون های عظیم استفاده نکرده اند (تکرار می کنم: عظیم) حداقل من که نمی دانم اگر دوستان می دانید بفرمایید.

برای دیدن نشانه هما و آشنایی با ادوارد زهرابیان به اینجا مراجعه کنید:

http://www.rasm.ir/default.asp?base=۶&Aid=۲۲۰۱

برای دیدن منبع خبر کشف این موجود و همچنین مقایسه آن با سرستونهای تخت جمشید برای اولین بار به وبلاگ "اهورا زرتشت" و برای اطلاع از خبرهای ممالک فرنگ از پیدا شدن هیولا به نشانی های زیر مراجعه کنید:

http://ahura zartosht.persianblog.ir/tag/تخت_جمشید

http://www.foxnews.com/story/۰,۲۹۳۳,۳۹۵۲۹۴,۰۰.html

http://www.cryptomundo.com/cryptozoo news/uberschwemmte/

و همین طور یک لینک متن لاتین از یک بلاگ ایرانی و مقایسه کامل سر و دست این موجود با سرستون تخت جمشید:

http://saloomeh dancingwithwords.blogspot.com/۲۰۰۸_۰۸_۰۱_archive.html

و سرانجام ویدویی از مراحل کشف موجود:

http://www.cnn.com/video/#/video/us/۲۰۰۸/۰۷/۳۱/moos.montauk.monster.cnn

دقت داشته باشید که عمل مقایسه و نتیجه گیری این امر کاملا شخصی و حدسی ست و هنوز اثبات نشده است. منابع خارجی هم تنها به کشف این موجود اشاره کرده اند. حالا نظر شما چیست؟ نشانه هما را نباید تعویض کرد؟! حالا که می دانیم (یعنی تقریبا می دانیم) که این نشانه در واقع مربوط به یک موجود عجیب است و نه تنها بال ندارد (بر خلاف نشانه هما: معلوم نیست آن بال از کجا به آن موجود زمخت اضافه شده؟ عجب تخیلی داشته اند آقای زهرابیان!) بلکه اسمش هم هما، یعنی همان پرنده ی معروف ایرانی نیست و ارتباط معنایی و دوپهلوی سرواژه های "هواپیمای ملی ایران" = هما و نام به اصطلاح پرنده موجود در نشانه هم اساسا معنا و مفهوم ندارد! یعنی این بیچاره اصلا بال و پر ندارد و آن بیچاره یعنی هما هم که احتمالا پرنده زیبایی بوده، هیچ ربطی به این موجود ندارد. پس چرا باید نشان هما که اتفاقا و یا از روی تیزهوشی با سرواژه های هواپیمایی ملی ایران یکی شده، تصویر این موجود عجیب باشد؟