● کارگردان خارجی نیامد

یکی از عوامل مهم در برگزاری هرچه پرشورتر یک جشنواره سینمایی، حضور میهمانان نام آشنای خارجی است. مهمانانی که حضور آن ها به همراه فیلم شان یکی از اصلی ترین و مهم ترین عوامل مطرح شدن یک جشنواره به عنوان یک «جشنواره بین المللی» است و متاسفانه جشنواره فجر به ندرت موفق به استفاده از این عامل اساسی در مطرح شدن به عنوان یک اتفاق جهانی بهره برده است و با تاسف فراوان امسال هم که قرار بود «نوری بیلگه جیلان»، فیلم ساز صاحب نام اهل ترکیه که پیش از این با فیلم «سه میمون» جایزه بهترین کارگردانی جشنواره فیلم «کن» و با «روزی روزگاری در آناتولی» جایزه بزرگ هیئت داوران این جشنواره را از آن خود کرده بود در جشنواره فجر حضور پیدا کند، خبر رسید که او به دلیل بیماری ناگهانی پدرش از حضور در جشنواره فجر عذر خواسته است.

● سه رکورد برای یک فیلم

فیلم سینمایی «دوباره با هم» دارای سه رکورد در جشنواره امسال بود، فیلمی که دست اندرکاران آن علی رغم حضور در بخش «مسابقه سینمای ایران» موفق نشدند نسخه نهایی فیلم شان را به جشنواره برسانند و از نسخه نیمه کاره که در تدوین و صداگذاری بود استفاده کردند. دومین رکورد این فیلم مربوط به حضور نداشتن کارگردان (روزبه حیدری) در جلسه نقد و بررسی اثر و سومین رکورد هم مربوط می شد به عذرخواهی دو نفر از بازیگران اصلی فیلم (سحر قریشی و مانی کسرائیان) از مردم به خاطر بازی در اثری با بازی های ضعیف که به شعور مخاطبش توهین می کند!

● فیلم ناقص

از فیلم های مهم جشنواره امسال فیلم «میگرن»، محصول یک کارگردان فیلم اولی بود که در میان منتقدان و تماشاگران واکنش های متنوعی را برانگیخت؛ برخی آن را یک کار ضعیف خواندند که سعی بر کپی برداری از فیلم های اصغر فرهادی داشته است و برخی دیگر (نمی دانم به چه دلیلی) اعلام کردند که بسیار به این فیلم امیدوار بودند ولی با دیدن آن تمام امیدهای شان را از دست دادند. به هرصورت این فیلم هم در نوع خود فیلم شاخصی است از آن جهت که بنا بر گفته های کارگردان (مانلی شجاعی فرد) چیزی حدود ۱۵ دقیقه از آن کم شد تا موفق به گرفتن مجوز شد و سوال این جاست که آیا واقعا دیدن فیلمی که می دانیم ۱۵ دقیقه از آن کم شده است کار درستی است یا نه؟ «میگرن» قصه متفاوت سه زن از سه طبقه فرهنگی را روایت می کند که هر کدام دردهایی در زندگی شان دارند.

● کاهانی فیلمش را نمایش داد

جشنواره فیلم فجر برای «عبدالرضا کاهانی» اتفاق خجسته ای بود، فیلم «بی خود و بی جهت» که پیش از جشنواره از سوی اداره کل نظارت و ارزشیابی شدیدا مورد اعتراض قرار گرفته بود، در اولین روزهای جشنواره فیلم فجر مورد توجه تماشاگران قرار گرفت. گذشته از تمام توانایی های کاهانی می توان احتمال داد که استقبال اولیه از این فیلم، بی ربط به اخبار مربوط به توقیف آن نبوده است.

● مجریان گوش کنند

ماجرای انحلال خانه سینما هنوز هم خبرساز است. آقای «عباس بابویهی» که یکی از اعضای کمیته ساماندهی به امور صنوف سینمایی هستند به تهیه کنندگان و مجریان برنامه رادیویی جشنواره فیلم فجر پیشنهاد یا بهتر بگوییم توصیه کرد که در برنامه های خود از چه منظری به موضوع خانه سینما بپردازند. این توصیه یا پیشنهاد که براساس گفته های خبرگزاری ها بیشتر به یک تعیین تکلیف شباهت داشت، آن هم از سوی یکی از اعضای شورای ساماندهی به امور صنفی بر تهیه کنندگان و مجریان برنامه های رادیویی آن قدر سنگین آمد که موجب اعتراض آن ها شد.

● فیلم جشنواره یا جشنواره فیلم

گاهی برای ما این سئوال پیش می آید که فیلم مهم تر است یا جشنواره فیلم؟ این از آن دسته سئوالاتی است که فیلم «پریناز» مصداق حقیقی آن است. در روزهای میانی جشنواره بیانیه ای از تهیه کننده (عبدالمحمد نجیبی) و کارگردان (بهرام بهرامیان) فیلم «پریناز» منتشر شد مبنی بر این که در همکاری با نماینده کمیته نظارت و ارزشیابی، هشت دقیقه از فیلم مان را کوتاه کردیم تا به جشنواره برسد اما باز هم با مخالفت آقای سجادپور، فیلم امکان حضور در جشنواره را پیدا نکرد. حالا یکی باید از آقای بهرامیان بپرسد که شما فیلم تان را بیشتر دوست دارید یا حضور آن را در جشنواره؟