مسجد جامع کرمان هیچ گاه خاطره و یاد حمله عمال رژیم شاهنشاهی و ضرب و شتم نمازگزاران خود توسط عمال این رژیم را فراموش نمی کند.

۳۳ سال پیش در ۲۴ مهر ۱۳۵۷ سرکردگان رژیم پهلوی در حالی که مردم متعهد و انقلابی کرمان در مسجد جامع این شهر در حال برگزاری نماز جماعت بودند آنجا را به آتش کشیدند و با سوزاندن قرآن ها تعداد زیادی از نمازگزاران را مورد حمله قرار داده و شهید و مجروح کردند.

از آن زمان تاکنون این بنای تاریخی و مقدس چون نگینی بر تارک تاریخ این دیار می درخشد و تکرار هر حادثه دلخراشی در هتک حرمت به قرآن کریم، این حادثه تلخ را دوباره در ذهن مردم کرمان زنده می کند.

در ۲۴ مهرماه سال ۱۳۵۷ بیش از ۲۰ هزار نفر از مردم مؤمن و انقلابی کرمان در بزرگداشت اربعین شهدای ۱۷ شهریور تهران و نخستین سالگرد شهادت آیت الله سیدمصطفی خمینی به دعوت عده ای از روحانیون، مغازه های خود را تعطیل و در محل مسجد جامع این شهر تجمع کردند. مردم در این مسجد به سخنان یکی از روحانیون گوش می دادند که ناگهان عده ای از عمال رژیم شاهنشاهی در لباس زاغه نشینان که معروف به کولی ها بودند، به مسجد حمله کرده و با چوب و چماق به جان مردم افتادند.

آنها در چوبی سردر شرقی مسجد، موتورسیکلت ها و دوچرخه های پارک شده مردم در خیابان های اطراف مسجد را به آتش کشیدند و از پشت بام مسجد، با سنگ و چوب به نمازگزاران حمله کردند.

با ورود این افراد به مسجد کتب قرآن، ادعیه و بخشی از فرش های مسجد در آتش کینه طاغوت سوخت و مردم حاضر در مسجد که برای جلوگیری از ورود کولی ها، در های مسجد را بسته بودند، ناگهان در میان دود خفه کننده ای اسیر شدند.

در این حادثه، آیت الله صالحی کرمانی امام جماعت مسجد و آیت الله رخشاد نجفی بر اثر پخش گاز بیهوش شدند و مردم آنها را روی دست گرفته و از مسجد خارج کردند.

آیت الله صالحی امام جماعت مسجد جامع و رئیس حوزه علمیه کرمان که با دشواری به وسیله مردم از مهلکه نجات یافته بود، با نگرانی به انعکاس موضوع پرداخت تا اذهان عمومی را از عمق فاجعه مطلع کند.

وی همچنین تلگرافی را به مراجع وقت مخابره کرد و گفت: شگفت آور است، حکومتی که مدعی طرفداری دین و روحانیت است، اقدام به این قبیل اعمال ضد دینی و ضدانسانی کرده و مردم مسلمان را آن هم در تنها پناهگاه خود، خانه خداوند این چنین مورد حمله قرار می دهد و با اعمال این جنایت در مورد ملت، خود را دولت آشتی ملی نیز می داند.

در آن روز مزدوران و مهاجمان بعد از جسارت و بی حرمتی به قرآن کریم و حریم مسجد، وارد خیابان ها شدند و در میدان فابریک کرمان اجتماع کرده و به نفع رژیم پهلوی شعار دادند.

آنها فروشگاه های بزرگ میدان ارگ، اتومبیل ها و مغازه های متدینین انقلابی بازار را آتش زده و غارت کردند. با پخش خبر به آتش کشیده شدن مسجد جامع کرمان و اطلاع مردم از این اقدام طرفداران رژیم شاهنشاهی، مردم مؤمن و مجاهد شهر کرمان در مسجد و اطراف آن تجمع کردند و به مقابله با عمال رژیم پهلوی پرداختند. عده ای از مردم در اثر حمله این افراد مجروح و شهید شدند و سرانجام با اجتماع بزرگ مردم در اطراف مسجد این اقدام خنثی شد و کولی ها متواری شدند. بعد از به آتش کشیدن مسجد جامع کرمان، حضرت امام خمینی(ره) در پیامی این اقدام را محکوم کردند. ایشان در بخشی از پیام خود فرمودند: اوضاع جاری در ایران موجب نگرانی شدید اینجانب است. خوف آن دارم که شدت فشار عصبی بر شاه و بستگانش حمله های جنون آمیز آنان را تشدید کرده و ملت ایران را بیش از پیش به خاک و خون بکشد. کشتار دسته جمعی مردم کرمان و آتش زدن مسجد و مقدسات مسلمین و ضرب و شتم مرد و زن بی دفاع در آن نمونه ای از این جنون است. کرمانی ها همچنان هنگام برپایی آیین های ویژه و همدلی با انقلاب اسلامی در این مسجد اجتماع می کنند و یاد و خاطره شهدای راه آزادی را گرامی می دارند.