«ترلان پروانه» بازیگر کودک سینما و تلویزیون به رغم سن و سال کمی که دارد در ۱۱سالگی سابقه حضور در بیش از ۳۰ فیلم و مجموعه تلویزیونی را پیدا کرده است.

«زن بدلی»، «چپ دست»، «باغ آلوچه»، «زیر تیغ» و «پریا» از جمله کارهای بازیگری ترلان پروانه است.

ترلان پروانه به خاطر بازی در فیلم های «نصف مال من، نصف مال تو»، «عاشق» و «خاطرات فردا» از جشنواره فیلم کودک و نوجوان همدان جوایزی را به دست آورده است.

▪ از چه موقعی جذب دنیای بازیگری شدید؟

ـ در چهارسالگی وارد بازی در تیزرهای تبلیغاتی شدم. منصور اوجی تهیه کننده سریال «شبی از شبها» بازی من را در یکی از این تیزرهای تبلیغاتی دید و برای بازی در این سریال از من دعوت کرد. حضورم در این سریال در حدود شش ماهی طول کشید.

▪ چون در سن و سال کم وارد عرصه بازیگری شده اید، ظاهر شدن در قالب شخصیت آدم های دیگری برایتان چگونه بود؟

ـ بتدریج آموختم که بازیگرم و باید بتوانم همه نوع نقشی را بازی کنم. تلاش می کردم به توضیحات کارگردان درباره نقش به دقت گوش بدهم تا بتوانم ویژگی های نقش را به درستی جلوی دوربین بازی کنم. در کنار رعایت این مسئله تلاش می کردم از تجربیات بازیگران قدیمی و باسابقه در کارم استفاده کنم.

▪ اولین بار که به صورت جدی جلوی دوربین بازی کردید چه حسی داشتید؟

ـ قبل از شروع دوران بازیگری در ۱۳۰ تیزر تبلیغاتی بازی کرده بودم و بازی جلوی دوربین برایم عادی شده بود و به خوبی با دوربین و چگونگی بازی کردن آشنا شده بودم بنابر این هیچ نوع استرس و اضطرابی نداشتم.

▪ حضور در محیطی که تعداد زیادی عوامل فنی و سینمایی در آن حضور دارند و دوری از خانواده را چگونه تحمل می کردید؟

ـ خوشبختانه خانواده ام همواره هنگام کار پشتیبانم بودند و خودم هم اعتماد به نفس خوبی داشتم. یک بازیگر باید صبور، مقاوم و باتحمل باشد و بتواند خودش را با شرایط کار تطبیق دهد.

▪ برای بازی نقش هایی که به لحاظ شخصیتی از خودتان دور است چه شیوه ای به کار می برید؟

ـ بهترین عامل آشنایی و نزدیک شدن به هر نوع نقشی که ظاهراً دشوار به نظر می رسد فیلمنامه است. راهنمایی کارگردان و تحقیق و پژوهش مسئله مهم بعدی است، برای ایفای نقش دختری معلول و کر و لال به محیط های نگهداری آنان رفتم و از نزدیک با آنها آشنا شدم که این شناخت در بازی خیلی به من کمک کرد.

▪ در کدام مجموعه نقش دختر معلول را بازی کردید؟

ـ سریال «خسته دلان» به کارگردانی سیروس الوند.

▪ نقش های متنوعی را در این سال ها در سینما و تلویزیون بازی کرده اید؟

ـ بله، دختر محصل، فال فروش، فقیر، پولدار و...

▪ به ایفای چه نوع نقشی بیشتر علاقه دارید؟

ـ مهمترین ویژگی یک فیلم، وجود فیلمنامه خوب و متفاوت است. در کنار آن حضور یک تیم حرفه ای و کاربلد نیز اصل مهمی است. وقتی این مسائل در یک فیلم وجود داشته باشد، ایفای هر نوع نقشی برایم جذاب و متفاوت می شود.

▪ برای زندگــی آینده تــان چه برنامه ریزی دارید؟

ـ اولین اولویتم موفقیت در تحصیل است. به هرحال به بازیگری به عنوان یک شغل دائمی نگاه نمی کنم. به همین دلیل قصد دارم در رشته تجربی در آینده به تحصیلاتم ادامه بدهم و دکتر داروساز بشوم. بازیگری را به گونه ای ادامه می دهم که به درس و ادامه تحصیلم لطمه ای وارد نکند.

▪ در اوقاتی که سر صحنه فیلمبرداری هستید برای این که از درس عقب نمانید چه کارهایی انجام می دهید؟

ـ در این اوقات کار سختی پیش رو دارم، اما با برنامه ریزی سعی می کنم که این کمبود را جبران کنم و در برخی از موارد معلم خصوصی کمک می کند که سریع به سطح درسی سایر بچه های کلاس برسم.

▪ تا به حال پیش آمده به خاطر عقب نیفتادن در درس پیشنهاد بازیگری را رد کنید؟

ـ در مواقعی که امتحانات آخر سال است پیشنهادات را قبول نمی کنم و برخی از مواقع که چنین تداخل کاری به وجود می آید با برنامه ریزی، فیلمبرداری صحنه هایی که باید در آن بازی کنم را به تعویق می اندازم و بعد از خاتمه امتحانات بازی می کنم.

▪ نحوه برخورد همکلاسی ها با شما چگونه است؟

ـ بچه ها سؤالات زیادی درباره سینما و بازیگری مطرح می کنند، دوستان صمیمی زیادی دارم و همیشه با حوصله و دقت جواب سؤالاتشان را می دهم.

▪ الآن در چه مقطعی تحصیل می کنید؟

ـ یک سال جهشی درس خواندم و در حال حاضر در کلاس اول راهنمایی تحصیل می کنم.

▪ چه سالی را جهشی درس خواندید؟

ـ دوم دبستان.

▪ معمولاً معدل کارنامه تحصیلی شما چه نوع نمراتی است؟

ـ معدلم بیست است. همواره در زندگی تلاش می کنم علاوه بر این که بازیگر خوبی باشم در درس و تحصیلم هم موفق باشم.

▪ نقش و تأثیر پدر و مادر در موقعیت درسی و کاری شما چگونه بوده است؟

ـ پدر و مـــادرم برای من خیلی زحمت کشیده اند و حتی از اوقات فراغت و سایر وقت هایی که باید به کارهایشان اختصاص می دادند گذشتند و من را در کارم مورد حمایت و پشتیبانی قرار دادند. هیچ موقع تنها سر صحنه فیلم یا مجموعه ای نمی روم. پدر یا مادرم بستگی به زمان هایی که در اختیار دارند در کنارم هستند.

حتی مواقعی که فیلمبرداری در شهرستان انجام می شود یکی از والدینم با من همراه می شود تا در کارم دلگرمی و اعتماد به نفس بیشتری داشته باشم، در دورانی که به مدرسه نرفته بودم و سواد خواندن و نوشتن نداشتم دیالوگ های فیلمنامه را برایم می خواندند تا آنها را حفظ کنم. بدون تردید بدون کمک و حمایت پدر و مادرم نمی توانستم در کارم موفق باشم.

▪ اگر برای حضور در فیلمی که به آن علاقه دارید، پدر و مادر شما مخالفت کنند چه عکس العملی نشان می دهید؟

ـ همیشه با پدر و مادرم مشورت می کنم و می دانم هر نظری را که عنوان کنند به خیر و صلاح من است و باید آن را قبول کنم و پدر و مادرم در این مواقع با دلیل و استدلال برایم توضیح می دهند که صلاح نیست در این فیلم یا مجموعه بازی کنم که می تواند به دلیل فیلمنامه ضعیف و نقش کم اثر و حتی گروه سازنده باشد.

▪ زحمات و محبت های پدر و مادر را چگونه جبران می کنید؟

ـ تلاش می کنم در وهله اول اخلاق و رفتار خوبی داشته باشم و به حرف هایشان گوش کنم و در مناسبت های مختلف نظیر تولد هدایایی برای آنها تهیه می کنم.

▪ بهترین نقشی که تا به حال بازی کرده اید در کدام فیلم و یا مجموعه بوده است؟

ـ به تمام نقش هایی که بازی کرده ام علاقه دارم اما مجموعه «زیرتیغ» کار خوب و متفاوتی بود که علاوه بر داستان زیبا، بازیگران صاحب نام و خوشنامی نظیر پرویز پرستویی و فاطمه معتمدآریا در آن بازی داشتند و از این بازیگران بزرگ نکات زیادی آموختم.

در سینما هم از حضور و نقشم در فیلم «نصف مال من، نصف مال تو» که کار کودکانه ای بود و با محمدرضا شریفی نیا، مریلا زارعی و شقایق فراهانی همبازی بودم، احساس رضایت دارم.

▪ معمولاً در کارهایی که بازی می کنید در مورد نقش و ویژگی های آن به کارگردان پیشنهاد هم ارائه می کنید؟

ـ همیشه چنین رویکردی دارم. هیچ موقع از دادن پیشنهاداتی که باعث بهتر شدن نقش می شود، دوری نمی کنم. پیشنهاد را ارائه می کنم اما استفاده از آن بسته به نظر کارگردان است.

▪ بردن جایزه و تشویق شدن چقدر برایتان اهمیت دارد؟

ـ خیلی مهم است. برای فیلم های «خاطرات فردا»، «عاشق» و «نصف مال من، نصف مال تو» جوایز و تقدیرنامه دریافت کردم. جایزه مشوق خوبی برای ارائه بازی بهتر است و در کنار آن مسئولیت بازیگر را در کار بیشتر می کند. مهم تر از بردن جایزه محبوب بودن و مورد توجه مردم و مخاطبان قرار گرفتن است که یک بازیگر باید به آن توجه داشته باشد.

▪ با دوستان بازیگر هم سن و سال خودتان رفت و آمد دارید؟

ـ بله، با آلما اسکویی رفت و آمد دارم اما حضور در کار بازیگری و درس و مدرسه کمتر این فرصت را فراهم می کند.

▪ زمانی را برای تفریح و اوقات فراغت اختصاص می دهید؟

ـ کار برای من تفریح است. در اوقاتی که زمانی برای خودم دارم بیشتر به کتاب خواندن و فیلم دیدن می پردازم و در کنار آن به نواختن ساز پیانو نیز می پردازم.

▪ علاقه ندارید نظیر بچه های هم سن و سال به پارک و شهربازی بروید؟

ـ برای هر کودکی این علاقه وجود دارد و من هم بدم نمی آید بتوانم به این نوع تفریحات بپردازم اما فرصت این کار را ندارم. بالاخره برای رسیدن به هر هدف بزرگی باید بخشی از خواسته ها و تفریحات را قربانی کرد.

▪ به آرزوهای کاری و شغلی چقدر دست پیدا کرده اید؟

ـ در مرحله اول کار و تحصیلم برایم هدف و آرزو است و باید با تلاش، سعی و کوشش به آرزوهایم برسم.

▪ بازیگری در کارهای تلویزیونی با کارهای سینمایی چه تفاوتی دارد؟

ـ کارهای تلویزیونی به لحاظ زمان طولانی سخت تر است اما در هر صورت هیچ کاری آسان نیست. حتی کار تئاتر هم سخت و دشوار است و بسیار خوشحالم که در تئاتر «ادیپ» که کارگردانی آن را یک کارگردان فرانسوی انجام می داد بازی داشتم و تجربه متفاوتی کسب کردم.

▪ مشکلات و سختی های کار بازیگری را چگونه می بینید؟

ـ بازیگری شغل سختی است. برخی از مواقع به واسطه شتاب در تولید باید در زمان های طولانی در شبانه روز جلوی دوربین در گرما و سرما بازی کرد. از طرفی بارها پیش آمده که برای کار فیلمبرداری به مناطقی رفته ایم که امکانات رفاهی کمی داشتند و دوری از خانواده و کمبود امکانات سختی ها را دوچندان کرده است.

▪ چه توصیه ای برای هم سن و سال هایتان که به بازیگری علاقه دارند، می کنید؟

ـ در وهله اول می گویم که باید در زندگیشان هدف معین و مشخصی داشته باشند و در ادامه برای رسیدن به آن کوشش و تلاش انجام دهند و نباید از درس خواندن غافل باشند. بازیگری شغلی است که باید برای موفقیت در آن سختی های زیادی را تحمل کرد.