درام های زن محور معمولاً آثار جذاب و بحث انگیزی هستند. سیامک شایقی در «خواب زمستانی» تلاش کرده قصه سه خواهر را روایت کند.

کارنامه حرفه ای این کارگردان و توجهش به کاراکترهای زن باعث می شود انتظارها از فیلم تازه شایقی بالاتر رود. فیلمی که اولین قسمت از ۳ گانه ای است که شخصیت های اصلی اش زنانی از طبقه های مختلف اجتماع هستند.

«خواب زمستانی» آغاز این راه است و شایقی تصمیم دارد دو بخش بعدی این سه گانه را هم مقابل دوربین ببرد.

▪ گویا «خواب زمستانی» بخشی از یک سه گانه است. سه گانه ای با حضور ۳ خواهر.

ـ من به قصه سه خواهر فکر کرده بودم که درگیر ماجرایی معمایی می شوند. سه خواهر پولدار و مرفه. اما کمی بعد قصه و ایده دیگری به ذهنم رسید. فکر کردم می شود فیلمی اپیزودیک ساخت که در هر بخش، قصه ۳ خواهر از طبقه های مختلف اجتماعی روایت شود. خواهرانی که در هر اپیزود با یک مسأله روبه رو می شوند.

▪ پس چرا هر بخش از این اپیزود تبدیل به یک فیلم شد؟

ـ وقتی روی قصه کار کردم، حجم هر بخش آن برای یک فیلم مستقل کافی بود. تصمیم گرفتم فعلاً قصه سه خواهر از طبقه متوسط را روایت کنم.

▪ اصغر عبداللهی چه زمانی به پروژه پیوست؟

ـ زمانی که فیلمنامه آماده شد، او فیلمنامه را خواند، کامل کرد و نظراتش را گفت و به نسخه نهایی رسیدیم. البته در اجرا و با بازیگرها فیلمنامه کمی تغییر کرد.

▪ برای بخش های بعدی این سه گانه برنامه ریزی کرده اید؟

ـ طرح هر دو فیلمنامه را نوشته ام اما به دلیل ساخت یک مجموعه برای شبکه اول سیما فعلاً شرایط ساخت بخش های بعدی فراهم نیست.

▪ عنصری مشترک هست که این سه گانه را به هم پیوند بدهد؟

ـ حضور ۳ خواهر که در ۳ قصه تکرار می شوند، خط ارتباط فیلم هاست.

▪ چقدر زمان صرف نوشتن فیلمنامه شد؟

ـ ایده اصلی پاییز گذشته به ذهنم رسید اما نوشتن فیلمنامه از زمستان شروع شد. شهریورماه امسال من و آقای عبداللهی به نسخه مطلوبمان رسیدیم.

▪ در اغلب فیلم های شما زن ها حضوری پررنگ دارند. به نظر می رسد به قصه هایی که در آنها زن ها محور اصلی فیلم باشند، بیشتر توجه می کنید. پررنگ بودن حضور زن ها که شخصیت های مرد را درسایه قرار نداده؟

ـ «خواب زمستانی» قرار نیست بیانیه ای درباره حقوق زنان باشد. نگاهی که در فیلم به شخصیت های زن و مرد وجود دارد، کاملاً انسانی است و ربطی به ماجراهای فمنیستی ندارد. «خواب زمستانی» یک درام زنانه است و شخصیت های زن حضور موثری در شکل گیری وقایع داستان دارند. در اینجا هم مثل فیلم های قبلی ام با زنانی روبه رو هستید که منفعل نیستند و می خواهند زندگی شان را اداره کنند. حتی زنی که نقص جسمی دارد، مبارزه می کند و اعتماد به نفس دارد.

با فاطمه معتمدآریا در «ستاره و الماس» و« جهیزیه برای رباب» با لادن مستوفی در «باغ فردوس پنج بعدازظهر» همکاری کرده اید. احتمالاً شناختی که از بازی این بازیگرها داشته اید، عامل انتخاب آنها بوده؟

همیشه در مرحله انتخاب، به بازیگرهایی فکر می کنم که مناسب نقش باشند.

خانم معتمدآریا جدا از توانایی های بالای بازیگری چهره ای باورپذیر دارد و برای بازی در نقش زنی از طبقه متوسط مناسب بود. خانم مستوفی هم در نقش زنی که بیرون از منزل کار می کند ، مناسب است. البته قطعا سابقه همکاری هایی که داشتیم هم در این انتخاب ها بی تاثیر نبوده.

▪ به نظر می رسد نقشی که پگاه آهنگرانی بازی می کند، شبیه نقش های دیگرش است.

ـ در شخصیت فرشته، نوعی شیطنت هست که در کاراکتر پگاه آهنگرانی می شود دید. پگاه آهنگرانی ، شور جوانی را داشت. ممکن است این کاراکتر شباهتی به کاراکترهای دیگر داشته باشد، اما کاملا مثل آنها نیست.

▪ مخاطب فیلم چه کسانی هستند؟

ـ موقع ساخت فیلم به این فکر نمی کنم که فیلم باید برای چه قشری جذاب باشد. مهم این است که چطور درست و حرفه ای فیلم بسازم. وقتی فیلمی خوش ساخت باشد، قصه اش را بی لکنت روایت کند و ساختار شسته و رفته ای داشته باشد مخاطب پیدا می کند.

▪ اما انتظار می رود که فیلم مخاطب گسترده ای داشته باشد.

ـ در «خواب زمستانی» یکی از تلاش هایم آشتی دادن تماشاگر با سینماست. اما این به معنی فاصله گرفتن از ایده آل هایم نیست. من کار خودم را کرده ام، خوشحال می شوم اگر عده بیشتری فیلم را دوست داشته باشند. اما هیچ وقت برای پسند مدیران جشنواره ها و منتقدان فیلم نساخته ام.

▪ معمولا فیلم هایتان در جشنواره نمایش داده می شوند به حضور در جشنواره اهمیت می دهید؟

ـ جشنواره امکانی است برای معرفی فیلم. اگر به بازار فیلم توجه بیشتری می شد جشنواره فجر می توانست زمینه ای فراهم کند که تولیدات سینمای ایران در سطح بین المللی مطرح شوند و زمینه دیده شدن آنها به وجود بیاید.

▪ برای اکران عمومی «خواب زمستانی» برنامه ریزی کرده اید؟

ـ فیلم در اکران های جشنواره ای به نوعی ارزیابی می شود. فعلا به این بخش از ماجرا فکر می کنم و بعد برای اکران عمومی برنامه ریزی خواهم کرد.

▪ شما سال ها به عنوان منتقد فعالیت می کردید آن زمان فیلم دیدن لذت بیشتری داشت که به عنوان کارگردان فیلم ها را می بینید؟

ـ آن زمان جوان تر بودم و به دلیل حرفه ام باید همه فیلم ها را می دیدم، با دقت هم می دیدم ودرباره شان تحلیل و نقد می نوشتم. آن زمان فیلم دیدن برایم جذابیت خاصی داشت. الان هم البته فیلم دیدن در جشنواره را دوست دارم، اما کمتر فرصت سینما رفتن پیدا می کنم و معمولا فیلم ها را در خانه می بینم. اما اگر فرصتی پیش بیاید حتما در جشنواره فیلم های دوستان و همکارانم را می بینم.

▪ وسوسه نمی شوید برای فیلم ها نقد و یادداشت بنویسید؟

ـ گاهی وسوسه می شوم اما درباره فیلم های ایرانی نمی توانم چیزی بنویسم اگر تعریف کنم ممکن است طور دیگری تعبیر شود و اگر نقد منفی بنویسم ممکن است باعث دلخوری همکارانم شوم. دوستان و همکاران قدیمی تشویقم می کنند، اما ترجیح می دهم فعلا چیزی ننویسم.