کار کردن دو برادر در کنار هم لذت بخش است. برادران رایت با هم هواپیما را اختراع کردند. دنیای سینما هم نمونه هایی از همکاری برادران با هم را به خود دیده است: مثلا برادران وارنر یا برادران کوئن. جوئل و اتان کوئن، از سال ۱۹۸۴ با ساخت اولین فیلمشان "خون مطلق"، همکاری های مشترک خود را آغاز کردند. این همکاری اکنون ۲۳ سال را پشت سر گذاشته است.

آغاز همکاری کمی خلاقانه تر بود. کمتر پیش می آمد این دو از فیلمنامه های اقتباسی برای فیلم های خود استفاده کنند. از آن جمله می توان به فیلم های "آه، برادر کجایی؟"، "خون مطلق"، "فارگو" و "لبووسکی بزرگ" اشاره کرد.

از اوایل قرن بیست و یک، برادران کوئن، رویه خود را کمی تغییر دادند. این دو ترجیح دادند به سراغ رمان ها بروند و آنها را بازنویسی کنند. شروع چنین رویکردی کمی ناامیدوارانه بود و فیلم "به سمت دریای سفید" برگرفته از کتاب جیمز دیکی چندان موفق نبود.

آخرین فیلم برادران کوئن در سال ۲۰۰۷، "پیرمردها به هیچ کشوری تعلق ندارند( "فیلمی که هفته گذشته خبر رسید در هشت رشته نامزد اسکار شده است.)" بر اساس داستانی از کورمک مک کارتی ساخته شده است.

این فیلم که پخش جهانی آن از این ماه آغاز شده است، توسط روزنامه گاردین به عنوان "بازگشت به فرم" برادران کوئن تعبیر شده است.

این فیلم بعد از "فارگو " معروف ترین فیلم کوئن ها و "لبووسکی بزرگ " شاهکار این دو یک اثر هنری به یاد ماندنی دیگر از برادران کوئن به شمار می رود."پیرمردها به هیچ کشوری تعلق ندارند"، ثابت می کند که توانایی های فنی کوئن ها و درک آنها از فیلم های کلاسیک وسترن که یادآور فیلمسازان بزرگی چون آنتونی مان و سام پکین پا می باشد، در کمتر کارگردان حال حاضر دنیا قابل مشاهده است.

این فیلم که حال و هوای آن در دهه ۱۹۸۰ می گذرد، ماجرای سه مرد را، بعد از بروز مشکلاتی در معاملات دارو، دربیابان های کنار مرز نشان می دهد.

مردی به نام لولین ماس که ۲ میلیون دلار را در هنگام شکار بز کوهی، به طور تصادفی پیدا کرده، تحت تعقیب شخصی به نام آنتون چیگور که آدم بی رحمی است، می باشد.

در همان پنج دقیقه اول فیلم، چیگور، دو نفر را به قتل می رساند. نفر سوم فیلم، کلانتر محلی، تامی لی جونز است که می خواهد زندگی ماس را نجات دهد. تقریبا تمام دیالوگ های فیلم، عینا در کتاب نیز وجود دارند. برادران کوئن تا کنون در فیلم های خود حیوانات زیادی را کشته اند. به عنوان مثال می توان به گاوهایی که در فیلم "آه، برادر کجایی؟" کشته شده اند، اشاره کرد.

جالب اینجاست که در فیلم بعدی این دو، که آن هم یک فیلم با مضمون وسترن اما بر اساس فیلمنامه ای از خود کوئن هاست، دوباره شاهد کشته شدن یک حیوان، این بار یک مرغ خواهیم بود. اگر مراسم اسکار امسال برگزار شود، فیلم "پیرمردها به هیچ کشوری تعلق ندارند" می تواند در چند زمینه مختلف حرف هایی برای گفتن داشته باشد. از آن جمله می توان به شـانـس دریـافـت بهترین فیلمنامه غیراقتباسی و بهترین فیلم اشاره کرد. یکی دیگر از جنبه های جالب فیلم، موسیقی متن آن است.

اسکیپ لیوسی و کارتر برول، آهنگسازان این فیلم که در هر ۱۲ فیلم برادران کوئن با آنها همکاری داشته اند، رویکرد جالبی را برای موسیقی متن این فیلم اتخاذ کرده اند. موسیقی انتخابی این فیلم، یک تجربه کاملا فوق العاده بود. ماجرا از این قرار بود که جوئل و اتان تصمیم گرفتند تا حد امکان، از صداهای واقعی در فیلم استفاده کنند و کمتر به سراغ آهنگ فیلم بروند.

موسیقی فیلم "پیرمردها به هیچ کشوری تعلق ندارند" را می توان به دو دسته تقسیم کرد. یکی صداهایی همچون شلیک گلوله از اسلحه ها و صدای بوق ماشین ها و دیگری اصواتی چون صدای موتور و زوزه باد.

آهنگسازان فیلم باید از تمام مهارت خود استفاده می کردند تا از میان انواع سلاح های موجود در فیلم، از صدای اسلحه ای که مرد یابنده پول به همراه دارد تا آدمکش فیلم و همچنین کلانتر، طیفی از صداها را خلق کنند. نتیجه این شد که تنها از ۱۶ دقیقه موسیقی در این فیلم استفاده شد. یکی دیگر از دشوار های آهنگسازی این فیلم، این بود که باید مطابق با حال و هوای دهه ۱۹۸۰ ساخته می شد.

کارتر برول در مصاحبه ای با نیویورک تایمز گفته "هدف این بود که تـا حـد امـکـان از مـوسـیقی برای عمق بخشیدن به هیجانات استفاده کنیم مخصوصا در لحظه هایی که اتفاقی در فیلم نمی افتاد. صداها در پس صدای باد یا صدای یک ماشین پنهان می شدند.

وقتی صدای باد یا ماشین تمام می شد، از پس آن موسیقی آغاز می شد، اما شما هرگز قادر به تشخیص تمایز آن نمی شوید." برول، شانس دریافت اسکار را دارد.

ضمنا او همزمان با این فیلم، در فیلم "قبل از آن که شیطان بداند که تو مرده ای" از سیدنی لومت نیز به کار آهنگسازی پرداخته است. او برای موسیقی فیلم برادران کوئن از ذهنیتی مینیمالیستی بهره برده است و همین امر باعث شده تا ابزار موسیقی خود را کنار بگذارد و به سراغ کاسه و ظروف آشپزخانه و همچنین زنگوله های فلزی برود.

برادران کوئن سبک مشابهی از موسیقی متن فیلم را برای اولین فیلمشان "خون مطلق" نیز همراه با کارتر برول تجربه کرده بودند.

سبک مینیمالیستی آهنگ آن فیلم الهام گرفته از فیلم "پرندگان" آلفرد هیچکاک بود. موسیقی فیلم هیچکاک نیز تلفیقی از صداهای پرندگان در یک اجرای موسیقی الکترونیک بود.

حداقل یک سکانس را در فیلم "پیرمردها به هیچ کشوری تعلق ندارند" مــی تــوان یــافـت کـه از لـحـاظ مـوسـیـقـایـی، یـادآور هـیـچـکـاک (و یا به عبارتی بهتر یادآور برنارد هرمان، آهنگساز و طراح صدای فیلم هیچکاک) باشد.