مدال طلای جان وین

جان وین كل زندگی اش را وقف امریكا كرده و خیلی راحت می گویم كه تاثیری كه امریكایی ها از جان وین گرفته اند, در تاریخ امریكا فقط با تاثیری كه از چند نفر برگزیده گرفته اند قابل مقایسه است

«جان‌ وین‌ فقط‌ یك‌ هنرپیشه‌ نیست‌، او ایالات‌ متحده‌ امریكاست‌...» درخواست‌ مدال‌ طلا از كنگره‌ امریكا برای‌ «جان‌ وین‌» را، رفیق‌ قدیمی‌ او سناتور «گلدواتر» در بیست‌ و دوم‌ مه‌ سال‌ ۱۹۷۹ انجام‌ داد.

قسمتی‌ از درخواست‌ «بری‌ گلدواتر» این‌ عبارات‌ را شامل‌ بود: «جان‌ وین‌ كل‌ زندگی‌اش‌ را وقف‌ امریكا كرده‌ و خیلی‌ راحت‌ می‌گویم‌ كه‌ تاثیری‌ كه‌ امریكایی‌ها از جان‌ وین‌ گرفته‌اند، در تاریخ‌ امریكا فقط‌ با تاثیری‌ كه‌ از چند نفر برگزیده‌ گرفته‌اند قابل‌ مقایسه‌ است‌.»

«مورن‌ اس‌هایرا» نیز وقتی‌ داشت‌ راجع‌ به‌ «دوك‌» صحبت‌ می‌كرد، از ته‌ قلبش‌ گفت‌: «بزرگترین‌ افتخار من‌ این‌ است‌ كه‌ اینجا هستم‌. خواهش‌ می‌كنم‌ یك‌ مدال‌ كنگره‌ را به‌ دوك‌ اختصاص‌ دهید و خواهش‌ می‌كنم‌ آن‌ مدال‌ را رییس‌جمهور امریكا تقدیم‌ كند. امیدوارم‌ روی‌ مدال‌ این‌ جمله‌ نوشته‌ شود: جان‌ وین‌، امریكایی‌.»

آن‌ روز در واشنگتن‌ خیلی‌ها درباره‌ «جان‌ وین‌» حرف‌ زدند و از كنگره‌ درخواست‌ مدال‌ برای‌ جان‌ وین‌ كردند. یكی‌ از آن‌ افراد، «الیزابت‌ تایلور» رییس‌ اتحادیه‌ بازیگران‌ و نیز ژنرال‌ «آلبرت‌ كودی‌ ودمایر» یكی‌ از بهترین‌ سربازان‌ تاریخ‌ ارتش‌ امریكا است‌. كنگره‌ بالاخره‌ درخواست‌ این‌ افراد را قبول‌ كرد و رییس‌جمهور وقت‌ امریكا «جیمی‌ كارتر» نیز آن‌ را امضا كرد. تهیه‌ مدال‌ و سكه‌ از سال‌ ۱۹۷۹ از پایان‌ ماه‌ مه‌ آغاز شد و در نهایت‌ در ششم‌ مارس‌ سال‌ ۱۹۸۰ به‌ خانواده‌ «جان‌ وین‌» اهدا شد.

مدال‌ «جان‌ وین‌» صورت‌ او را در یك‌ سوی‌ سكه‌ نشان‌ می‌داد كه‌ عبارات‌ «جان‌ وین‌، امریكایی‌» كنار آن‌ حك‌ شده‌ بود. رویه‌ دیگر مدال‌ هم‌ او را در حال‌ اسب‌سواری‌ در دره‌ «مانیومنت‌ ولی‌» نشان‌ می‌داد.

● صحنه‌ های‌ ویژه‌ «جان‌ وین‌»

دیدن‌ یك‌ صحنه‌ «جان‌ وین‌»ی‌ در یك‌ فیلم‌، یك‌ لحظه‌ یا یك‌ «آن‌» جان‌ وینی‌ كار ساده‌یی‌ است‌. اما انتخاب‌ شماری‌ از آن‌ لحظات‌ و صحنه‌ها به‌ دلیل‌ اینكه‌ شمارشان‌ زیاد است‌ كار چندان‌ راحتی‌ نیست‌. به‌ همین‌ دلیل‌ در انتخاب‌ چنین‌ لحظاتی‌ همواره‌ پای‌ انتخاب‌های‌ سلیقه‌یی‌ هم‌ پیش‌ می‌آید كه‌ از آن‌ گریزی‌ نیست‌. برای‌ جبران‌ این‌ حالت‌ سلیقه‌یی‌، اجماع‌ جمعی‌ بهترین‌ روش‌ است؛ روشی‌ كه‌ مثلا در سایت‌های‌ علاقه‌مندان‌ یك‌ هنرپیشه‌ به‌ كار برده‌ می‌شود. لحظاتی‌ كه‌ در پی‌ می‌آید، بهترین‌، به‌ یادماندنی‌ترین‌ و خاص‌ترین‌ لحظات‌ حضور «جان‌ وین‌» در فیلم‌ها به‌ انتخاب‌ شمار زیادی‌ از علاقه‌مندان‌ این‌ هنرپیشه‌ است‌:

صحنه‌ مربوط‌ به‌ گل‌ كاكتوس‌ در فیلم‌ «مردی‌ كه‌ لیبرتی‌ والاس‌ را كشت‌»

صحنه‌ نبرد «جان‌ وین‌» با برادر «مری‌ كیت‌» در فیلم‌ «مرد آرام‌»

دیالوگ‌ به‌ یادماندنی‌: «من‌ هیچگاه‌ اشتباه‌ نمی‌كنم‌، كسی‌ بهم‌ توهین‌ نمی‌كنه‌ و كسی‌ بهم‌ كلك‌ نمی‌زنه‌. من‌ تو حق‌ كسی‌ این‌ كارا رو نمی‌كنم‌، اونام‌ با من‌ اینطوری‌ان‌» كه‌ در فیلم‌ «تیرانداز» گفته‌ می‌شود.

صحنه‌ پایانی‌ فیلم‌ «جویندگان‌» جایی‌ كه‌ «جان‌ وین‌» در آستانه‌ در ایستاده‌...

صحنه‌یی‌ در فیلم‌ «جویندگان‌» آنجا كه‌ با آن‌ لحن‌ خاصش‌ می‌گوید: «بریم‌ خونه‌، دبی‌»...

صحنه‌یی‌ در فیلم‌ «شن‌های‌ ایوجیما»، جایی‌ كه‌ در آن‌ در نقش‌ گروهبان‌ به‌ سرباز جوان‌ نحوه‌ رقص با تفنگ‌ را یاد می‌دهد.

صحنه‌یی‌ در فیلم‌ «مقاومت‌ واقعی‌» آنجا كه‌ فریاد می‌زند: «دستتو بیار پایین‌ ...»!

دیالوگ‌ او در فیلم‌ «آلامو»، جایی‌ كه‌ می‌گوید: «فقط‌ حق‌ و ناحق‌ وجود دارد. می‌تونی‌ هر كدام‌ از این‌ دو راه‌ را انتخاب‌ كنی‌. یكی‌ رو اگه‌ انتخاب‌ كنی‌ زندگی‌ می‌كنی‌، اما اون‌ یكی‌ راهو اگه‌ انتخاب‌ كنی‌، ممكنه‌ زنده‌ باشی‌ اما در واقع‌ تو یه‌ مرده‌یی‌»...

صحنه‌ پایانی‌ فیلم‌ «كلاه‌ سبزها»، جایی‌ كه‌ «جان‌ وین‌» در غروب‌ قدم‌ می‌زند، در حالی‌ كه‌ آواز «او یكی‌ از بهترین‌ امریكایی‌ها است‌» روی‌ تصویر او می‌آید...

و...