بازیگری و خوانندگی شاید ابتدا خیلی ربطی به هم نداشته باشند ولی واقعیت این است که در عرصه سرگرمی این ۲ بخش بیشترین نزدیکی و قرابت را با یکدیگر داشته و دارند. تعداد بسیار زیادی از خوانندگان موفق و ناموفق پا به عرصه بازیگری گذاشتند و بازیگران متعددی هم بودند که چند آلبوم موسیقی با صدای خود منتشر کردند تا شاید موفقیت های خود را در این عرصه نیز تکرار کنند. در اینجا نگاهی خواهیم داشت به برخی از مطرح ترین خواننده / بازیگران تاریخ سینما که برخی از آن ها در هر ۲ حرفه موفقیت چشمگیری داشتند.

● جاستین تیمبرلیک: در حال تجربه

این خواننده ۳۰ساله سبک پاپ با وجود سن کم پله های ترقی را به سرعت طی کرده و یکی از محبوب ترین خوانندگان در حال حاضر دنیا محسوب می شود. به گزارش برترین ها تیمبرلیک که فعالیت خود در زمینه موسیقی را از سال ۱۹۹۵ و با گروه بوی بند آن سینک آغاز کرد در اواخر دهه ۱۹۹۰ کم کم نامی برای خود دست و پا کرد اما ستاره اقبال او با نخستین انفرادی اش در سال ۲۰۰۲ طلوع کرد. فروش باورنکردنی این آلبوم بود که تیمبرلیک را به ستاره ای جهانی تبدیل کرد. تیمبرلیک از سال ۱۹۹۹ و با بازی در یک سریال تلویزیونی فعالیت بازیگری خود را آغاز کرد. او تا سال ۲۰۰۱ در ۴ فیلم و سریال در نقش هایی کوتاه بازی کرد اما بعد از موفقیت عظیمش در زمینه موسیقی از سال ۲۰۰۵ در فیلم هایی جدی تر و نقش هایی مهم تر ظاهر شد از جمله ادیسون(۲۰۰۵)، آلفا داگ(۲۰۰۶) و ناله مار سیاه(۲۰۰۶) اما شاید بهترین بازی سینمایی او تاکنون بازی در نقش شون پارکر در فیلم شبکه اجتماعی ساخته دیوید فینچر باشد. بازی در این نقش نشان داد تیمبرلیک جدا از یک ستاره پاپ می تواند در سینما نیز ستاره موفقی باشد.

● ویل اسمیت: در بازیگری موفق تر شد

یکی از پولسازترین بازیگران تاریخ سینما که بسیاری از فیلم هایش فروشی بیش از ۱۰۰میلیون دلار داشته اند، در عین حال یکی از خوانندگان شناخته شده سبک هیپ هاپ نیز هست که تاکنون ۹ آلبوم موفق و پرفروش را روانه بازار کرده است. به گزارش برترین ها اسمیت در اوایل دهه ۱۹۹۰ و زمانی که ۴ آلبوم موفق از او منتشر شده بود کار بازیگری را آغاز کرد و بعد از موفقیت در فیلم «پسران بد» در سال ۱۹۹۵، در فیلم «روز استقلال» در نقش اصلی ظاهر شد. فروش بسیار بالای این فیلم و قسمت اول مردان سیاهپوش در سال ۱۹۹۷ او را به یکی از ستارگان پرطرفدار سینما تبدیل کرد محبوبیتی که تاکنون تداوم داشته است. اسمیت گرچه بازیگر تیپیک فیلم های تجاری است اما بارها نشان داده که بازیگر توانایی است و یک بار نیز به دلیل بازی در نقش محمد علی کلی در فیلم «علی» کاندید جایزه اسکار شد. گرچه در حال حاضر فعالیت سینمایی اسمیت بسیار بیشتر از کارهای او در زمینه موسیقی است ولی با این حال از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۵، ۴آلبوم در سبک هیپ هاپ روانه بازار کرده که با استقبال مناسبی از جانب منتقدان و مخاطبان روبه رو شده است.

● دیوید بووی: بازی قوی در نقش های کوتاه

این خواننده ۶۴ ساله انگلیسی به همان اندازه شهرت و محبوبیت خود در عرصه موسیقی در زمینه بازیگری نیز هنرمندی قابل احترام با قدرت بازیگری بالا بوده است. به گزارش برترین ها بووی که از ۱۵ سالگی با تعدادی از دوستانش یک گروه موسیقی تشکیل داده بود از سال ۱۹۶۹ توانست نظرها را به سمت خود جلب کند. صدا و موسیقی خاص او به سرعت طرفداران زیادی پیدا کرد و او خیلی زود توانست مقام خود را به عنوان یکی از ستارگان موسیقی راک تثبیت کند. بووی تقریبا از همان زمانی که نامی در عرصه موسیقی برای خود دست و پا کرد با بازی در فیلم های کوتاه پا به عرصه بازیگری گذاشت. بازی او در نقش یک بیگانه فضایی در فیلم مردی که روی زمین سقوط کرد(۱۹۷۶) و بازی تکان دهنده اش در فیلم گرسنگی در کنار کاترین دونو و سوزان ساراندون قدرت بازیگری او را نشان داد. بووی همواره در کنار کار خوانندگی در عرصه بازیگری نیز فعال بوده اما بیشتر در نقش های مکمل و فرعی بازی کرده است. نکته مهم بازی های قوی او در همین نقش های کوتاه است که به راحتی از ذهن مخاطب پاک نمی شود. یکی از بهترین بازی های اخیر او بازی در نقش نیکلای تسلا در فیلم پرستیژ ساخته دیدنی کریستوفر نولان(۲۰۰۶) است.

● فرانک سیناترا: فاتح قله ها

وقتی سیناترا در سال ۱۹۹۸ در ۸۲ سالگی درگذشت هیچ قله ای را در زندگی حرفه ای خود فتح نشده باقی نگذاشته بود. به گزارش برترین ها او فعالیت موسیقی خود را از سال ۱۹۳۵ وقتی تنها ۲۰ سال داشت آغاز کرد و خیلی زود توانست جایگاه مهمی در صنعت موسیقی آمریکا به دست آورد. سیناترا حدود ۵ سال بعد از آغاز فعالیت موسیقی کار بازیگری را نیز آغاز کرد و تا زمان بازنشستگی از فعالیت های هنری در ۸۱ فیلم، سریال و برنامه تلویزیونی به ایفای نقش پرداخت. برخی از این فیلم ها در مزه ماندگارترین آثار کلاسیک تاریخ سینما هستند از جمله مرد بازو طلایی(۱۹۵۵)، مردان و عروسک ها (۱۹۵۵)، غرور و شهوت(۱۹۵۷)، سوراخی در سر(۱۹۵۹)، کاندیدای منچوری (۱۹۶۲) و از اینجا تا ابدیت (۱۹۵۳) که به دلیل این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش دوم مرد شد تا یکی از معدود خوانندگانی باشد که به این افتخار دست یافته است. سیناترا به رغم شهرت و محبوبیت فوق العاده هرگز از بازی در نقش های مکمل ابایی نداشت و بارها در کنار دیگر ستارگان بزرگ سینما بازی کرد. در ضمن کیفیت هنری کارنامه سینمایی سیناترا در میان خوانندگانی که عرصه بازیگری را تجربه کرده اند تقریبا بی نظیر است.