بعد از استقرار مشروطه در ایران كه مطبوعات ما مرحله جدیدی از كار خود را آغاز كرده بودند و در آن شرایط اندك اندك كم یا بیش به قدرت و اهمیت كاریكاتور پی می بردند، تالبرك آغاز كرد.

تالبرك از پیشروان این هنر در ایران بود گو اینكه امروز اسمی از او در میان نیست این كاریكاتوریست آلمانی نژاد در ابتدای جوانی و قبل از جنگ جهانی اول زمانی كه در روسیه اقامت داشت در هنرهای زیبای «پتروگراد» به فراگرفتن نقاشی و كاریكاتور پرداخت . تالبرك یك سال قبل از جلوس رضاخان به تخت سلطنت به ایران مهاجرت كرد و به دنبال آن به كشیدن كاریكاتور و نقاشی برای مطبوعات مشغول شد. تالبرك كارش را از روزنامه ناهید (۱۳۰۰ تا ۱۳۲۴) شروع كرد ولی چندی بعد در روزنامه قانون به كار پرداخت ولی هنوز مدت زیادی از كار او در این روزنامه نمی گذشت كه قانون توقیف شد و مدیر آن به اصفهان تبعید گردید و تالبرك نیز بعد از این واقعه به روزنامه امید رفت و در اینجا بود كه كارهای او به علت اینكه مسائل و مشكلات كشور را به طریق خاص به صورت كاریكاتور بیان می كرد معروفیت زیادی پیدا كرد.

تالبرك در سال ۱۳۱۴ به تابعیت ایران درآمد و در راه آهن ایران مشغول به كار شد و در نتیجه كم كم از مطبوعات كناره گرفت و از آن به بعد كمتر از او در مطبوعات كاریكاتوری می بینیم . تالبرك از فرصتی كه داشت استفاده كرد و كتاب موش و گربه اثر عبید زاكانی و ملانصرالدین را مصور كرد كه اولی یكی از جالب ترین چاپ های كتاب موش و گربه است كه مصور شده ، در تمام این كاریكاتورها درك خاص آلمانی او از این قصه ایرانی احساس می شود.

تالبرك در مورد كاریكاتور و كاریكاتوریست های آن زمان ایران می گوید: ایرانی اصولا شیفته طنز است و با اینكه مدت كوتاهی است كه كاریكاتور به كشور ایران راه یافته با این حال كاریكاتوریست های ارزنده یی چون حسن توفیق و دولو كه در كارشان استعداد خاصی دارند به وجود آمدند كه كارهایشان در یك سطح جهانی قرار دارد.تالبرك از دولت آن زمان ایران بخاطر فعالیت های هنری خود چندین مدال طلا دریافت كرد. تالبرك با وجود اینكه اصلا آلمانی بود ولی به ایران و ایرانی عشق بسیار می ورزید. او را از مشخص ترین پیشروان هنر كاریكاتور در ایران قلمداد می كنند.