هر نقطه ضعفی می تواند مورد استفاده یا سوءاستفاده ی دوست و دشمن، آشنا و غریبه قرارگیرد؛

این یک جمله ی آشنا، رایج و کلیشه ای است:

«برای پیروزی بر هر حریف و دشمنی، سعی کن به نقاط ضعفش دست پیدا کنی و از همان نقطه، حریفت را شکست داده و خاکسترنشین کن یا برای پیروزی بر حریف، نقاط ضعف و قوت او را شناسایی کرده و با فشار بر نقاط ضعف او، به طور حتم او را با شکست سختی مواجه خواهی کرد.»

انکارناپذیر و غیرممکن است که داشتن نقطه ضعف را کتمان نموده یا ادعا کنیم که هیچ نقطه ضعفی نداریم. در هر صورت ، نقطه ضعف وجود دارد و باید آن را پذیرفت. حال ترس از برملا شدن نقطه ضعف، معضلی بزرگ تر از خود نقطه ضعف است چرا که در این مقوله، دو اثر سوء و روانی منفی وجود دارد:

ترس ممتد و همیشگی همراه با احساس منفی دائم، کم کم به یک عادت و خلق و خوی ناپسند تبدیل می شود.

پابرجا ماندن نقطه ضعفی که می دانیم و می شناسیم.

نکته ی جالب، این جاست که هر نقطه ضعفی می تواند مورد استفاده یا سوءاستفاده ی دوست و دشمن، آشنا و غریبه قرارگیرد؛ دشمن برای ضربه زدن و نابودی کامل و دوست برای اعمال فشارهای روحی روانی و گاه عاطفی و شاید حتی برای مزاحی زودگذر.

پیشنهاد من این است، بیایید سنت شکنی کرده و به جای این که در کابوس پنهان نمودن دست و پا بزنیم یا خود را دچار هیولای ویران کننده ی برملا شدن این نقیصه (نقطه ضعف) بنماییم، بی هیچ ترس و واهمه ای، نقطه یا نقاط ضعف خود را فاش و برملا سازیم.

بله، خودمان این کار را با رغبت کامل، حتی از روی عمد انجام داده و شاهد نتایج شگفت آور آن باشیم. این کار، کمترین فایده اش، بستن راه های نفوذ حریف برای شکست و یأس و ناامیدی ما قبل از شناسایی از طرف اوست یعنی دانسته، راه عبور دشمن برای ضربه زدن را خودمان برایش ترسیم نموده، او را مجبور کنیم در راهی قدم بردارد که ما می خواهیم؛ راهی که خود طراح آن هستیم و بر تمام ریزه کاری های آن، اشراف کامل داریم. این جاست که دیگر غافل گیر نشده و وارد یک نبرد پیدا و مشخص که شبیخون و اصل غافل گیری در آن کوچک ترین نقشی ندارد، می شویم. واضح و آشکار است که هیچ کس شکست را دوست ندارد و در اصطلاح، کم آوردن و دچار بیم و ضعف شدن را هم به آسانی نخواهد پذیرفت. حال وقتی ما بدانیم که طرف مقابل در هر نقش و پوششی، آشکارا بر نقطه ضعف ما واقف است، اولین و نزدیک ترین فایده ی حاصله، از بین رفتن ترس و هراس مستمر از برملا شدن این معضل خواهد بود. حالا دیگر حواس مان جمع خواهد بود و تمام هم و غم خود را معطوف به آن نقطه ی آسیب پذیر خواهیم نمود. زندگی و روابط و اتفاقات پیچیده ی آن، به مثابه ی یک بازی بزرگ و هدفمند شطرنج است.

برای مثال تصور کنید تصمیم دارید با حریفی قدر و حرفه ای در صفحه ی شطرنج، نبردی را پی ریزی نمایید. سبک و سیاق بازی شما، به گونه ای است که وابستگی شدیدی به مهره ی رخ یا اسب یا هر دو دارد. در عرصه ی بازی شطرنج، این خود می تواند یک نقطه ضعف باشد (گاه حذف هر نقطه ی قوتی، تبدیل به یک نقطه ضعف خطرناک و اثرگذار می شود) حال آن که با کمی هوشمندی، صبر، تمرکز و ابتکار، می توان آن نقطه ضعف را طعمه قرار داده و بر حریفی که ما را آسان پنداشته، فائق آییم چراکه حریف، تمام سعی خود را به کار خواهد بست تا با خارج نمودن رخ یا اسب، ما را خلع سلاح نموده، ابتکار بازی را خود به دست گرفته و ما را با شکستی سخت و در عین حال سریع و آسان، روبه رو سازد ولی در این جا ما می توانیم در نقش یک انسان مبتکر و خلاق ظاهر شده، ابتدا روش هایی را بیازماییم که کمتر به رخ و اسب نیاز داشته باشیم و درعین حال با طعمه قراردادن رخ و اسب، بهترین و مفید ترین مهره های حریف را از صفحه ی نبرد خارج نماییم.

در سایه ی ترس از نقطه ضعف ها خوابیدن، یعنی پذیرش شکست قبل از هر هجوم و حمله ای. وقتی بدانید که همه یا دست کم کسانی که به نوعی خواهان عدم پیروزی و موفقیت شما هستند، آشکارا از نقطه ضعف یا نقاط ضعف تان باخبرند، هوشیارانه تمام توجه و حواس خود را به آن نقطه معطوف خواهید ساخت و نیز برای رهایی و تبدیل ضعف به قدرت، خواه ناخواه دست به کار خواهید شد. به طور قطع برای هر فردی، ادامه ی وجود نقطه ضعفی که آشکارا همه از کم و کیف آن به خوبی واقف اند، صورت خوشایندی نخواهد داشت و به طور حتم با تمرکز بیش تر و بدون ترس از برملا شدن نقطه ضعف، در صدد برطرف ساختن آن برخواهد آمد.

کوتاه سخن این که به جای غصه خوردن و در لانه خزیدن از ترسِ این که مبادا اطرافیان که لزوماً می توانند دشمنان ما هم نباشند، بلکه شاید حریف دوست داشتنی ما باشند، از وجود چند نقطه ضعف کوچک یا بزرگ ما درصدد ضربه زدن یا سوء استفاده و امتیازگیری بر آیند و یا مایه ی شرمساری و سرافکندگی ما شوند، با نهایت شهامت و اقتدار، با اعلام یا اعتراف به آن معضل بزرگ یعنی نقطه ضعفی که باعث ایجاد همه ی دردسر شده است، هوشیارانه از راه های نفوذپذیری و ضربه خوردن، محافظت نموده و درصدد از بین بردن آن برآییم.

به عنوان مثال ممکن است روزگاری دورتر از زمان حال، شما به واسطه ی آن چه به اختصار آن را عدم آگاهی نام می نهیم، عمل زشت و ناپسند سیگار کشیدن را انجام می داده اید، پس از مدت ها با علم به مضر بودن آن، خود را از دام بلایی مرگ آور، رها نموده و با هر جان کندنی، موفق به ترک سیگار گردیده اید. حال در جمعی حاضر شده اید که به شدت با سیگار و سیگاری برخوردی تند و نامناسب دارند. در آن جمع، یک نفر از سیگاری بودن شما باخبر بوده اما خبری از ترک آن ندارد. شاید شما از ترس برملا شدن یا ترس از برخورد بد آنان، خود را مجبور به ترک آن محل نموده یا کل تمرکز خود را از دست داده و فکر و ذهن تان را مشغول فرار از این رسوایی به ظاهر بزرگ نما یید. پیشنهاد من این است که خودتان ابتکار عمل آن محفل را به دست بگیرید؛ به این ترتیب که مسیر فکری را هدایت نموده، خودتان به معضلی که الآن برای شما نقطه ضعف شده است، اشاره نموده و با صداقت و متانت، به آن روزگاران پراشتباه، اشاره ای کرده و سپس پیروزمندانه بیان دارید که به اشتباه مضحک خود پی برده و حال از آن دام ویران کننده، رها شده اید. مطمئن باشید با این روش برخورد، مورد تشویق و احترام قرار خواهید گرفت و ناخودآگاه، راه سوءاستفاده از این موضوع را مسدود ساخته و خود را از شر ترس این رسوایی احتمالی، رها ساخته اید.

بیایید به جای فرار و ترس از فاش شدن نقطه ضعف، آن را آشکارا بیان داریم. مطمئن باشید این شیوه ی رفتاری، در موفقیت و قوی تر شدن ذهن و فکر، مفید واقع خواهد شد.