در این نوشتار کوتاه سعی بر آشنایی نسبت به مفهومی است که به نام "نگرش سیستمی" مطرح شده است که در مدیریت و سایر علوم کاربرد دارد. در واقع نگرش سیستمی شیوه ای نگاه و یا تفکر در مورد دنیای پیرامون است و بنابراین بصورت موضوعی میان رشته ای و شاید همه رشته ای است و هیچ حوزه دانشی نمیتواند ادعای مالکیت آنرا داشته باشد. یکی از مزایای نگرش سیستمی غرق نشدن در حوزه تخصصی فرد است، هم چنین پای گرفتن رشته های میان رشته ای در کشورهای پیشرفته از نشانه های درک این مسئله است. آیا هرگز فکر کرده اید که تقسیم بندی میان علوم چه معنائی دارد؟

اگر شما اقتصاد دان هستید و بر روی موضوعی در حال تحقیق هستید که ادامه آن وارد حوزه جامعه شناسی میشود، آیا یک مرز شما را از پیشروی در قلمرو جامعه شناسی باز میدارد؟ آیا اصلا خط کشی میان علوم مفهومی دارد که نباید از آن گذشت؟ تفکر سیستمی به ما می آموزد که این مرزها برای توقف نیستند و این مرزها حاصل عصر ماشین هستند که بشر برای درک هر چیز آن را خرد و ریزتر کرد(غفاری، ۱۳۸۲). بنابراین با تخصصی شدن علوم که منجر به متفاوت شدن انسان ها از نظر عقلی و احساسی میشود، وجود تفکر سیستمی اجتناب ناپذیر است.

انسان ها با تفکر سیستمی میتوانند دنیاهای متفاوت را بهم ربط دهند و عقاید و افکار مختلف را ببینند و به این صورت است که ذهن ها شکوفا شده و تحمل دیدن و شنیدن عقاید متفاوت را خواهند داشت. چرا که فقط ذهن های بزرگ و رشد یافته توانایی آنرا دارند که در یک لحظه عقاید متناقض و ضد و نقیض را در خود جای دهند. بنابراین برای درک بهتر از مفهوم نگرش سیستمی ابتدا تاریخچه ای شامل شیوه های تفکر و اعصار حاصل از آن و دیدگاه های رایج در مورد شرکت ها آورده شده است و در ادامه مفهوم نگرش سیستمی بررسی شده و راه کارهای حاصل از آن ارائه میشود.