دارائی از نظر حسابداری به اموال غیر منقول، تجهیزات، کالا و موجودی ها اتلاق می شود که آثار آنها ، تولید و ارائه محصول یا به جریان درآمدن خدمت است. بر این اساس دارائی های دانش و دانائی ، موجودی دانش است که انتظار میرود از وجود آن ، محصول یا خدمتی در نظام سازمانی جریان پیدا کند که مدت بازدهی آن از قبل مشخص شده باشد.

دارائی های دانش و دانائی از دیدگاه نظری ممکن است پایان ناپذیر و همیشگی باشند و از نظر حسابداری در تباین با دارائی های مادی است که معمولا بعلت استهلاک یا فرسایش ، عمر حسابداری محدود و مشخصی دارند . به دلیل ارزش بی پایان دانش ، بین تلاشهای مورد نیاز برای ایجاد و خلق دارائی دانش ، با ارزش خدمات حاصل از آنها ، وابستگی مستقیم خطی و یا یک به یک ، وجود ندارد.