در سال ۲۰۰۸ محبوب ترین سرمایه گذار آمریکا ثروتمندترین مرد جهان بود. اما سال ۲۰۰۹ او با از دست دادن ۲۵ میلیارد دلار طی ۱۲ ماه و با داشتن ثروت خالص ۳۷ میلیارد دلار در جایگاه دوم قرار گرفته است.

وارن ادوارد بافت در ۳۰ آگوست ۱۹۳۰ در اوماها، نبراسکا متولد شد. پدرش معامله گر سهام و عضو کنگره بود. به گزارش برترین ها او که تنها پسر از سه فرزند خانواده بود از همان سنین پایین تمایل شگفت انگیزی به پول و تجارت نشان می داد و آشنایانش توانایی عجیبش در محاسبه ستون های اعداد به صورت ذهنی را تحسین می کردند. او در سن شش سالگی ۶ بسته کوکاکولا از مغازه پدربزرگش به قیمت ۲۵ سنت خریده و هر بطری از آنها را با سود ۵ سنت فروخت!

او همچنین از سن ۱۱ سالگی شروع به خریدن سهام کرد. پس از اتمام دبیرستان او قصد نداشت که به کالج برود. او تا آن زمان ۵۰۰۰ دلار از تحویل روزنامه ها به دست آورده بود. اما به اصرار پدرش به مدرسه تجارت وارتن در دانشگاه پنسیلوانیا رفت.

او پس از دو سال تحصیل در آنجا به دانشگاه نبراسکا – لینکلن منتقل شد. او برای تحصیلات تکمیلی هم مانند رفتن به کالج بی میل بود، اما نهایتا برای دانشگاه هاروارد درخواست فرستاد که آنها به دلیل خیلی جوان بودن او درخواستش را رد کردند. بنابراین او به دانشگاه کلمبیا رفت که به خاطر تفکر بن گراهام و دیوید داد، سرمایه گذاران آن شهرت داشت.

این تجزیه زندگی او را برای همیشه تغییر داد. بن گراهام در دهه ۱۹۲۰ به شهرت رسید. در زمانی که دنیا به حوزه سرمایه گذاری به شکل کاری عظیم نگاه می کرد او به دنبال بازار ارزان و تقریبا عاری از ریسک سهام بود.

او در سن ۴۰ سالگی کتاب «تحلیل سهام» را که یکی از بزرگ ترین کتاب های نوشته شده در بازار سهام می باشد تالیف کرد. به گزارش برترین ها کتاب بعدی او «سرمایه گذار با هوش» بود که وارن آن را بزرگ ترین کتابی که تا کنون درباره سرمایه گذاری نوشته شده می نامد. بن گراهام به واسطه اصول ساده سرمایه گذاری اش تبدیل به نماد ایده آل وارن ۲۱ ساله شد.

او تنها کسی بود که در کلاس گراهام نمره +A را دریافت کرد. او در گراهام – نیومن برای گراهام شروع به کار کرد، جایی که در آن قوانین سرمایه گذاری گراهام را دنبال می کرد. وارن در سال ۱۹۵۷ به خانه بازگشت و شرکات سرمایه گذاری خودش را با پول خودش و دریافت سرمایه گذاری اضافی از خانواده و دوستانش شروع کرد.

تا سال ۱۹۶۹ او به طور متوسط ۳۰ درصد سالانه بازگشت سرمایه داشت آن هم در بازاری که سود ۷ تا ۱۱ درصد نرم بود. تحت رهبری بافت، برای ۴۰ سال برکشایر از اگلوها و خط کش های بازار مانند S&P۵۰۰ و Dow Jones Industrial Average هم بهتر عمل کرده است.

بافت به طور عادی در شرکت هایی که ارزش و قیمت و نسبت P/E پایین، اما پتانسیل خوب رشد در بلندمدت دارند سرمایه گذاری می کند. شناسایی چنین شرکت هایی غالبا بخش سخت کار است.

ارزش واقعی ای که توسط شرکت هایی که او مالک آنها است تولید شده از سرمایه گذاری های بازار سهام بیشتر است، هرچند مالکیت سهام او در شرکت هایی مثل کوکاکولا و ژیلت توجه بیشتری از عدم موفقیت رشکت های High tech را به خود جلب می کنند. همچنین باید اشاره کرد که سرمایه گذاری های او گاهی اوقات هم کمتر موفق بوده اند.

بافت همچنین مالک شرکت های بیمه ای که جریان وجه نقد رایگان زیادی تولید می کنند، می باشد. این شرکت ها یکی از منابع تامین وجوهی است که او به زیرمجموعه های برکشایر هاتاوی تخصیص داده و برای خرید شرکت های جدید استفاده می کند.

یکی از سرمایه گذاری های اولیه وارندر آمریکن اکسپرس بود. در میان شرکت هایی که او در آنها سرمایه گذاری کرده بود، برکشایر هاتاوی یک شرکت نساجی بود. بافت سرمایه گذاری اش را فروخت، اما نامش را نگه داشت و ماهیت شرکت را به یک کسب و کار سرمایه گذاری تغییر داد. از سال ۲۰۰۳ این شرکت مالک حدود ۴۰ شرکت با ۱۵۰۰۰۰ کارمند می باشد.

وارن در زندگی شخصی خود بسیار مقتصد است. او از طریق موسسه بافت هدایای خیریه ای حدودا به مبلغ ۱۲ میلیون دلار در سال فراهم می کند. او بیان کرده که قصد دارد ۹۹ درصد ثروتش را پس از مرگش به امور خیریه اختصاص دهد.