در قسمت های مختلف ایران، پوشش گیاهی متنوعی دیده می شود. این تنوع بستگی به وضع طبیعی آب و هوا دارد. مرز قطعی نواحی گیاهی و جانوری كاملاً مشخص نیست، ولی با توجه به آب و هوا، تفاوت میان گیاهان و جانوران در سه ناحیه معتدل خزری، معتدل كوهستانی و ناحیه بیابانی و نیمه بیابانی دیده می شود.

پوشش گیاهی ناحیه خزری،

شامل جنگل های انبوه، نیمه انبوه و چمن زارهای سرسبز دایمی و پهناور است. علت این امر، بارش فراوان، خاك مساعد ودمای ملایم است كه موجب پیدایش پوشش گیاهی پیوسته و ممتد در آن شده است. مساحت جنگل های شمال حدود ۰۰۰/۸۴۰/۱ هكتار است و دامنه شمالی سلسله جبال البرز را پوشانیده است. این جنگل ها از بجنورد تا آستارا كشیده شده و جنگل های ناحیه خزری پوشیده از درختان پهن برگ از نوع بلوط، سپیدار، راش، افرا و غیره است.

ناحیه كوهستانی ایران از پوشش گیاهی ممتدی برخوردارنیست. در جاهایی كه برف و باران بیش تری می بارد و تبخیر به علت پایین بودن دما به كندی صورت می گیرد، رویش گیاهان بیش تر است و در آن جا جنگل نیز دیده می شود. در جاهایی كه رطوبت كم تر و ضخامت خاك كم تر است، گیاهان كم تری می روید.

جنگل های ناحیه كوهستانی در بعضی جاها تُتُك و فاقد گیاهان زیردرختی هستند و در برخی جاها انبوه ترند و در زیر آن ها درختچه های گوناگون می رویند. بارزترین این جنگل ها، جنگل های غرب ایران است و از آن جایی كه بیش تر درختان بلوط است، به جنگل های بلوط معروفند. بیش تر قسمت های كردستان، باختران، لرستان، كوه های چهارمحال و بختیاری و كهگیلویه و كوه های بخش كازرون فارس از جنگل های بلوط پوشیده شده است. مساحت جنگل های بلوط را روی هم رفته ۱۰ میلیون هكتار برآورد كرده اند. بخشی از این جنگل ها انبوه و بقیه تنك اند. در این جنگل ها درختان میوه از قبیل گلابی، انجیر، پسته و بادام وحشی وجود دارد.

در ناحیه بیابانی ایران؛

به علت باران كم و نامنظم و تبخیر زیاد و وزش باد، پوشش گیاهی ممتدی وجود ندارد. در این ناحیه تنها گیاهانی می توانند رشد كنند كه در مقابل گرما و خشكی هوا مقاومت داشته باشند. این گیاهان بسیار محدود و با فاصله روییده اند. در این ناحیه، به ویژه در نواحی خاوری استان فارس، مركز كویر نمك، كرمان، رفسنجان، حوالی یزد و انارك، نواحی جنوبی خراسان و كوه های شاه سواران و بارز جنگل های پسته كه اغلب آنها را «بنه» نیز می نامند، همراه درختان بادام وحشی دیده می شوند. مساحت این جنگل ها را ۰۰۰/۴۰۰/۲ هكتار برآورد كرده اند. هم چنین در كرانه های دریای عمان و خلیج فارس جنگل های گرمسیری به صورت پراكنده دیده می شوند كه درختان آن ها عبارتند از: گز، كهور، كنار آگاسیا و درخت حرا (در سواحل خلیج فارس) كه برگ آن مصرف علوفه دارد.

جنگل های مانگرواکوسیستم های کاملا ویژه ای هستند که اجتماعات گیاهی و جانوری آن ها درارتباط با شرایط خاصی می توانند شكل بگیرند. جنگل های حرای جنوب ایران در نوار ساحلی خلیج فارس و دریای عمان آخرین پراكنش جنگل های مانگرو در جنوب خاوری آسیا به شمار می روند. این جنگل ها از یك یا گاهی دو گونه مانگرو تشكیل شده و فراوان ترین گونه آن حراست كه درمنطقه حفاظت شده حرا به تنهایی حضور دارد. جذر و مد آب دریا در سواحل که به طور موزون و مستمر هر روز انجام می شود در شکل گیری تنوع حیات این اكوسیستم نقش اساسی دارد.