شعر در وصف اردیبهشت متن ادبی درباره ماه اردیبهشت

شعر در وصف اردیبهشت در این اردیبهشت است که بهار گل می کند و گل هاش شکوفه می کنند و شکوفه هاش دل از خواب ما می ربایند اردیبهشت ماه مهربانی است و با بارانی که می باراند بیشتر زندگی را روشن می کند در این مطلب تعدادی شعر درباره اردیبشهت و متن ادبی در مورد ماه اردیبهشت آورده شده است که با هم می خوانیم

شعر در وصف اردیبهشت

چه سبز است وزیباست اردیبهشت

به هر کوچه غوغاست اردیبهشت

شب وروز آن خوش بود چون بهشت

نه سرما نه گرماست اردیبهشت

زمین سبزوخرم هوا دلپذیر

عجب فصل بی تاست اردیبهشت

به چشم بصیرت اگر بنگری

رخ یار پیداست اردیبهشت

هوایش در ایران ندارد نظیر

زمینش فریباست اردیبهشت

به صحرا ودشت وخیابان وباغ

پراز عطر گل هاست اردیبهشت

بود مست انسان زدیدارگل

شقایق چه شیدا ست اردیبهشت

قتاری وبلبل همه نغمع خوان

جهان غرق آورست اردیبهشت

شود تازه روح بشراز نسیم

فرحبخش دنیاست اردیبهشت

نوازش دهد قلب هر خسته را

طبیب دل ماست اردیبهشت

اگر زنده باشد زسر زنده رود

در این شهر برجاست اردیبهشت

جوان می شود هر که نیکو بود دل پیر برناست اردیبهشت

شعر درباره اردیبهشت

فروردین دارد تمام می شود

اولین باران بهار را که نبوده ای

خودت را

به اولین شکوفه ی اردیبهشت برسان

می دانی که؛

اردیبهشت بی تو… بهشت نمی شود!

شعر در مورد اردیبهشت

همه راه

اگر آتش و آب باشد

حتی اگر خدا

گل کوچکی در سراب باشد

در مقصدش

تو ایستاده ای

دختر اردیبهشت!

فقط بگو

کجای زمین می رسم به تو؟

شعر اردیبهشت

وقتی که تو نیستی

من حُزن هزار آسمانِ بی اردیبهشت را

گریه می کنم

فنجانی قهوه در سایه های پسین،

عاشق شدن در دی ماه

مردن به وقتِ شهریور

وقتی که تو نیستی

هزار کودک گمشده در نهان من

لای لای مادرانه تو را می طلبند.

متن ادبی درباره ماه اردیبهشت

اردیبهشتی بود، هم ماه تولدش، هم خودش. بهاری بود همیشه. سایه ای سبزناک در بودنش همیشه پیدا بود.

دستانش ابر بود بیشتر، بارانی از عمق وجودش به بیرون نم می زد.

نمناک بود همیشه ....

حتی چشمانش گاهی.

دلتنگش می شوم بیشتر و هی بیشتر وقتی که ابرها بازیگوشی می کنند و اردیبهشت را داد می زنند.

دلتنگیم همیشه در زندگی

بیشتر من برای تو.......