|
ابتدا طرح موضوع ار روى کاغذ
مىانداختند؛ سپس با کارد يا
مقراض آن را با دقت و تردستى کامل
بريده و جدا مىکردند. اما
کاغذبران استادتر، بدون پيش طرح
کار مىکردند و تنها با نگريستن به
سرمشق و نمونه، مثلاً خط يک استاد
خوشنويس آنرا مىبريدند و يا از
روى ذهن و خيال کار مىکردند.
| |
|
|
|
بريدهها يا سادهاند يا
مرکب. قطعات بريدهٔ ساده، تنها از
يک گونه کاغذ سفيد يا رنگين بطور يک
تکه ساخته مىشد و بر زمينهاى به
رنگ ديگر چسبانيده مىشد.
| |
|
|
|
در قطعات مرکب، بخشهاى
گوناگون موضوع بطور جداگانه از
کاغذهاى رنگين گوناگون بريده
مىشد و بعد موقع چسبانيدن باهم
ترکيب مىشد و شکل تازهاى ايجاد
مىکرد. به اين نوع برشها،
”گلچيني“ مىگفتهاند.
| |
|
|
|
|
|
|
|
در شيوهٔ ”تذهيب معرق“، کناره
يا حاشيهٔ کتابهاى دستنويس
گرانبها را بشکل ترنج يا نقوش
اسليمى و ختايى مىبريدند و سپس
کاغذ رنگى ديگرى به همان شکل و
اندازه بجاى آن قرار مىدادند،
سپس با آب زر تحرير کرده و نقشهاى
گوناگون مىانداختند.
| |
|
پشتیبانی 
خبرنامه
عضویت ویژه
اخبار داغ
راهنما
RSS
English
Locked
دریافت Toolbar آفتاب 
